Vooraleer we aan het interview konden beginnen, gaf Jonathan zijn relaas van de WB-wedstrijd in Turijn. "Wat een rotslecht organisatie! Alles ging echter goed voor mij tot vier ronden voor het einde! Een Tsjech reed me pardoes omver en ik verloor het contact met de kopgroep. Heel erg jammer, want ik heb een snelle eindspurt... Maar ja, ik ben er nu wel over, hoor! Ik vind het trouwens heel fijn dat jullie mij interviewen! Zo blijf ik "in the Belgian loop"! Het is echt plezant, want er zijn zo steeds meer Belgen die me kennen en die me naast hun Belgische favoriet ook aanmoedigen. Echt bedankt!"

GS: Hoe gaat het met jullie? België is niet nieuw meer voor jullie. Zijn jullie het hier al wat gewoon?
JP: "Het gaat heel goed met ons. We houden ondertussen echt van België. We hebben het afgelopen jaar veel moeten leren, aangezien we niet meer bij onze vrienden Franky en Cindy wonen. We hebben nu ons eigen appartement. Allé ja, voor het moment toch. (lacht) Allemaal dank zij de steun en hulp van onze vrienden hier in België."

GS: In de zomer heb je een nieuwe cyclocrossploeg gevonden. Hoe ben je bij hen terecht gekomen? Is het een goede ploeg?
JP: "Ik kwam in contact met de guerciotti-ploeg door een vriend van mij in de Verenigde Staten. Ik heb de leiders en bestuurders van de ploeg nooit ontmoet, tot afgelopen weekend in Turijn. Het zijn heel aardige mensen. Echte Italianen! Daar hou ik wel van. Mijn ploegmaats heb ik nog niet ontmoet. Hopelijk zijn zij even aardig als hun ploegleiders."

GS: We hoorden dat je een drukke zomer achter de rug hebt, met veel wegkoersen. Wat vind je van het wielrennen op de weg?
JP: "Gelukkig heb ik niet evenveel wegwedstrijden moeten afwerken als een fulltime wegrenner moet doen. Ik reed voor de Prime Alliance-ploeg en zij waren helemaal akkoord met mijn wedstrijdschema. Wegrennen is wel ok, vind ik. Toch hou ik veel meer van veldrijden. Als het even kan, zou ik het wielrennen op de weg gewoon willen gebruiken om in goede conditie te blijven tijdens de zomer. Hier in België is dat evident voor de veldrijders. In de Verenigde Staten is dat niet zo van zelfsprekend."

GS: Heb je al wegwedstrijden gewonnen?
JP: "Grote wedstrijden heb ik nog niet gewonnen. Binnen de ploeg nam ik meestal de rol van knecht op mij. Ik heb veel gewerkt voor enkele ploegmaten van me. Zij hebben toch enkele grote wedstrijden op hun naam kunnen schrijven, dus was mijn wegcampagne zeker een succes."

GS: Hoe komt het dat je dit jaar al zo vroeg in België bent?
JP: "Eigenlijk wou ik nog vroeger overkomen, maar ik moest eerst mijn wegseizoen helemaal afronden. Er zijn twee hoofdredenen waarom ik zo vroeg naar Europa kwam. Ten eerste omdat Cori nog steeds taallessen volgt en eigenlijk al drie weken had gemist en ten tweede omdat ik hier betere trainingsmogelijkheden ter mijn beschikking heb. Ik kan hier met de beste trainen en ook meteen tegen hen koersen. Een betere training ken ik niet."

GS: Vorige winter vertelden jullie dat Cori zou deelnemen aan de marathon van Boston. Hoe is dat uiteindelijk afgelopen?
JP: "Ze heeft ook effectief deelgenomen en deed het alles behalve slecht. Liep de marathon uit in ongeveer 3u25. Achteraf werd ze echter heel ziek. Daarom hoop ik eigenlijk dat ze zich bij cyclocross en wielrennen houdt, dan weer deel te nemen aan een marathon."

GS: Cori, we zagen je al enkele keren op de fiets deze winter. Ga je meer wedstrijden rijden dan vorig jaar?
CP: "Ik heb inderdaad al enkele keren deelgenomen aan een cyclocross dit seizoen. Het was wel ok, maar ik ben voorlopig nog veel te zwak op technisch gebied. Ik zal veel meer koersen deze winter, met de enige doelstelling de wedstrijden uit te rijden. Ik hoop veel bij te leren qua techniek. Zo droom ik er bijvoorbeeld van een bergje af te rijden, in plaats van er af te lopen!" (lacht)

GS: Jonathan, uw prestaties in Oostende, Wortegem-Petegem, Ardooie, Woerden en zelfs Ruddervoorde waren heel knap. Vanwaar dat plotse verschil met vorig seizoen? Hoe komt het dat je het zo voortreffelijk doet momenteel?
JP: "Ik heb ondertussen al verschillende jaren hard gewerkt. Ik heb afgezien op trainingen en in wedstrijden. Ik heb nu goede trainers en heb al heel veel bijgeleerd. Elk jaar werden mijn prestaties ietsje beter. Dit jaar ben ik blijkbaar tot het punt gekomen dat mijn prestaties goed genoeg zijn om door de mensen opgemerkt te worden. Het harde werk werpt eindelijk haar vruchten af."

GS: Wat zijn dan jouw ambities dit seizoen?
JP: "Eerst en vooral zou ik doodgraag mijn titel van Amerikaans kampioen verlengen. Daarnaast zou ik graag hoog scoren in de grotere Belgische veldritten. Het kan me weinig schelen welke, want ze zijn allemaal zo mooi. Tenslotte zou ik ook graag eens goed kunnen presteren op een wereldkampioenschap. De laatste jaren lukte dat nooit, meestal door pech of een valpartij."

GS: Dus je gaat wel degelijk naar de USA in december om je titel te verdedigen?
JP: "Ja, natuurlijk! Die vermoeiende trip heb ik er graag voor over, hoor! Dit jaar vallen de Nationale Kampioenschappen op 14 december. Ik heb weer het geluk, dat de nationale kampioenschappen in Amerika op een totaal ander tijdstip dan in Europa verreden worden. (grijnst even) Ik blijf echter maar vijf dagen in mijn thuisland. Ik moet op 8 december nog naar Italië waar ik in Milaan een belangrijke wedstrijd, voor mijn ploeg althans, moet rijden. Ik kom ook weer zeer snel terug naar België omdat ik een Superprestige contract en een contract voor de GVA-trofee heb. Mijn moeder komt dan meteen mee om de wedstrijden eens van dichtbij te kunnen volgen. Natuurlijk blijft ze dan samen met mij en Cori om kerstmis te vieren."

GS: Dat betekent dus dat je op 21 december zeker terug in België bent en dus kunt deelnemen aan de 'oercross der crossen', namelijk Overijse?
JP: "Iedereen spreekt over Overijse. Ik heb er jammer genoeg nog nooit kunnen rijden door de Nationale Kampioenschappen. Dit jaar zal ik echter op tijd terug zijn. Ik kom dan ook zeker aan de start van de Vlaamse Druivenveldrit. Dat is ook één van de voornaamste redenen dat ik zo snel terug kom naar het Belgenland."

GS: Als jullie tenslotte één grote wens mogen doen voor dit seizoen, wat zouden jullie dan wensen?
JP: "Ik hoop op het einde van het seizoen in een situatie terecht te komen, waarin ik van het wielrennen, en vooral het crossen dan, kan leven."
CP: "Ik hoop dat we na onze evaluatievergadering op het einde van het seizoen, kunnen beslissen voor altijd in België te blijven!"

Tekst: Gilles Simonet
Foto: Hans Deveuster