|
Verslag
Na
Frankfurt en Kalmhout, was het vandaag de beurt aan het Franse Liévin
om het cyclocrosswereldje te ontvangen in het teken van de UCI
wereldbeker. De Franse manche betekende ook de laatste
wedstrijd van een volgeboekte kerstperiode. Voor het eerst in
twee weken kregen de renners eens een volledig droog parcours
voorgeschoteld. De heuvelachtige omloop nabij Lens lag er hard
en bevroren bij. Daarbij kwamen dan nog de koude temperaturen
en de felle zon, waardoor deze wedstrijd in schril contrast
stond met de voorbije wedstrijdweken.
Na de modderslag in Kalmthout kregen we drie leiders in de
stand om de wereldbeker. Omdat hij de laatste manche won,
mocht Richard Groenendaal de trui aantrekken ten voordele van
co-leiders Mario De Clercq en Bart Wellens. Naast Sven Nys
werden deze drie veldrijders als de grootste favorieten voor
de overwinning beschouwd. Het zou zeker en vast een spannende
wedstrijd worden op zondag 5 januari omstreeks 14.30u!
 Vroeger op de
dag kwamen ook de junioren en dames al aan zet in éénzelfde
wedstrijd. Bij de junioren was de Tsjech Zdenek Stybar veruit
de sterkste. Hij won afgescheiden voor Dieter Vanthourenhout
en zijn landgenoot Jaroslav Kulhavy. De Belgen Niels Albert en
Maxime Debusschere werden respectievelijk zesde en tiende. De
beste Nederlander werd Thijs Van Amerogen op de elfde stek.
Enkele minuten later kwam de Nederlandse kampioene Daphne Van
den Brand als winnaar bij de dames over de meet. Ze won alweer
overtuigend en is zonder meer de grote topfavoriete op het
wereldkampioenschap in het Italiaanse Monopoli. De Belgische
Hilde Quintens werd verdienstelijk tweede en was daar zeer
tevreden mee. Corine Dorland bezorgde Nederland een tweede
podiumplaats door derde te finishen.
Om 13.00u klonk het startschot voor de beloftewedstrijd.
Bondscoach Rudy De Bie selecteerde enkele renners, maar er
kwamen ook andere Belgen aanzet. Eén van hen was Wesley Van
der Linden. Hij reed van start tot aankomst aan de leiding met
een ruime voorsprong. Hij kon zich zelfs permitteren om
spectaculair tegen de vlakte te gaan op een steile afdaling.
Wesley zelf had niets voor en ook zijn fiets moest slechts
even rechtgetrokken worden. De jonge Kevin Pauwels reed
eveneens van start tot finish op een uitermate knappe tweede
plaats. De wereldkampioen bij de junioren maakte de overgang
naar de beloften zonder enig probleem. Zijn oudere broer, Tim
Pauwels, werd na een wisselvallige wedstrijd uiteindelijk nog
derde.
 Het was ijzig
koud, maar de zon scheen, wanneer 59 eliterenners uit
verschillende landen de knappe omloop opdraaiden voor de derde
manche van de UCI wereldbeker. Het waren wereldkampioen Mario
De Clercq en de beloftevolle Sven Vanthourenhout, die gebruik
maakten van hun goede startpositie, om als eersten de vele
hellingen aan te snijden. In hun spoor volgden Richard
Groenendaal, Petr Dlask, Sven Nys, Ben Berden, Jonathan Page,
John Gadret en de rest van het peloton. Verschillende
Belgische supporters fronsten de wenkbrauwen wanneer ze Bart
Wellens ver vanachter in het pak pas zagen aankomen. Nog
verderop kwam pas Nederlands kampioen Gerben de Knegt aan
gereden. Beide renners hadden in de eerste bocht reeds kennis
gemaakt met de harde ondergrond.
Vooraan nam Mario De Clercq het heft in handen. Hij voerde de
forcing, maar kreeg al snel het gezelschap van
wereldbekerleider Richard Groenendaal. De twee witte truien
reden even voor de rest uit. Sven Nys maakte een minder goede
aanvangsfase mee en kon niet meteen aansluiting vinden met de
koplopers. Hij moest in de achtervolging het gezelschap dulden
van onder meer Ben Berden, Tom Vannoppen, Sven Vanthourenhout,
John Gadret, Petr Dlask en Jonathan Page.
Na de eerste doortocht kon de Nederlander Richard Groenendaal
zijn medevluchter De Clercq afwimpelen. Groenendaal reed snel
omhoog en had zin voor risico in de afdalingen. Hij pakte
 meter per
meter meer voorsprong op de achtervolgende Belgen. Ondertussen
had Sven Nys aansluiting gevonden met Mario De Clercq. De twee
toppers van het moment reden toen al op 20 seconden van de
koploper. Achter hen zakte Sven Vanthourenhout steeds verder
weg, net als Jonathan Page. Zij hadden blijkbaar in de eerste
ronden hun motor wat opgeblazen. Het waren dan ook Ben Berden,
Tom Vannoppen, Petr Dlask en John Gadret die de tweede
achtervolgende groep vormden.
Vooraan reed Richard Groenendaal erg sterk. Hij leek de
wedstrijd al vroeg te kunnen controleren. Wanneer hij net
voorbij de materiaalpost reed, merkte hij dat zijn achterband
lek stond. Sven Nys maakte daarvan gebruik en reed naar de
leider toe. Wereldkampioen De Clercq kon het tempo echter niet
volgen en kwam niet meer tot in de kop van de wedstrijd.
Ondertussen was Bart Wellens bezig aan één van zijn gekende
remontes. Van de 15de positie reed hij in één ruk door naar de
vierde stek. De witte uit Vorselaar maakte al meteen jacht op
De Clercq om zo niet achter te blijven in de wereldbekerstand.
Vooraan maakte Groenendaal een slippertje waardoor Sven Nys
enkele meters voorsprong kon nemen. Zijn supporters kwamen in
extase, maar toch had hij geen gewonnen spel. In tegendeel,
Groenendaal kwam aan de materiaalpost steeds weer aansluiten.
Met nog twee ronden te gaan, maakte Richard Groenendaal alweer
een valpartij. Weer kon Sven Nys daar handig gebruik van
maken. Hij vloog met veel zin voor risico over de heuvels en
zag deze keer zijn Rabobank ploegmaat niet meer terug komen.
In de achtervolging leken alle plaatsen vast te liggen, tot
Bart Wellens dan toch over De Clercq heen ging en naar de
derde plaats snelde. In de slotfase moest de wereldkampioen
nog opletten of ook Ben Berden stak hem nog voorbij.
N a een
indrukwekkende laatste ronde pakte Sven Nys zijn dertiende
overwinning van het seizoen. Een ontgoochelde Richard
Groenedaal werd tweede, maar mocht zich wel pechvogel nummer
één noemen. Bart Wellens reed waarschijnlijk de snelste
wedstrijd en werd derde. Mario De Clercq wist zijn vierde
plaats nog veilig te stellen. Ben Berden volgde op enkele
meters als vijfde. Tom Vannoppen werd zesde, voor de Franse
publiekslieveling John Gadret.
Sven Nys deed een goede zaak in de stand
van de wereldbeker. Met zijn overwinning springt hij van de
vierde naar de derde plaars en maakt hij tien punten goed op
de leider, Richard Groenendaal. Daartussen hangt Bart Wellens
op de tweede plaats. Mario De Clercq, voor aanvang nog
co-leider, staat nu vierde. Met nog twee wedstrijden te gaan,
in Zwitserse Wetzikon en Nederlandse Hoogerheide, lijken deze
vier samen de rechte lijn in te gaan en te sprinten om de
eindoverwinning in de UCI Wereldbeker.
Tekst: Gilles Simonet
Foto: Hans Deveuster
Reacties
 Bart Wellens
kende al vroeg pech en leek niet in het stuk te gaan
voorkomen. De voorbije wedstrijden presteerde Bart niet naar
behoren, maar in Liévin zette hij de scheve situatie op een
indrukwekkende manier recht. "De voorbije wedstrijden waren
allesbehalve goed. Toch was ik ervan overtuigd dat er niets
mis was met de conditie. Daarom ben ik op zoek gegaan naar de
echte rede. Ik heb alles gecontroleerd. Toen ik dan mijn
zadelhoogte nakeek, kwam ik tot de conclusie dat bij twee van
mijn drie fietsen, het zadel gewoonweg één centimeter gezakt
was. Het heeft me veel parten gespeeld. Je voelt dat meteen in
de benen. Ik voelde het ook meteen toen ik eergisteren even
ging trainen. Ik wist echt zeker dat, dat de reden was van
mijn mindere prestaties." Indien Bart Wellens geen pech kende
in de eerste ronde had hij zeker en vast nog meer in het stuk
voorgekomen. "Winnen ga ik niet meteen zeggen, maar ik had
zeker en vast meegespeeld om te winnen. Ik weet niet hoever ik
achter zat, dat zal wel behoorlijk zijn geweest. Toen had ik
nog een lekke band en moest ik van fiets wisselen. Toen durfde
ik echt niet achter mij kijken (lacht)." Ondanks de verloren
positie ging Wellens er nog vastberaden voor. "Ik moest wel,
anders was de wereldbeker ook al naar de vaantjes. Ik had een
slechte zaak gedaan in de Superprestige en in de Trofee
Veldrijden Gazet Van Antwerpen, dus ik mocht vandaag niet
alles weggeven." Door zijn snelle wedstrijd heeft Bart Wellens
weer het volle vertrouwen voor het BK van komende zondag.
"Mijn vertrouwen is nu uitstekend. Misschien ben ik wel de
morele winnaar. Daarbij voel ik dat ik nog veel beter kan.
Mijn beste vorm moet nog terug komen."
 Sven Nys won
zijn dertiende veldrit van het seizoen en zijn eerste
wereldbekercross van het seizoen. Toch had Sven het niet
altijd onder de markt met de veelgeprezen omloop van Liévin.
"Trekken, sleuren, duwen,... dat had ik vandaag niet echt
onder controle. Had dat met banden spanning te maken, dat weet
ik niet. Misschien stonden ze iets te hard. Dat wil wel zeggen
dat je minder risico hebt op lek rijden. Ik moest een keuze
maken. Had het er op aangekomen, dan had ik het de laatste ronde
moeilijk gehad om Richard op bepaalde stukken bij te houden.
Ik ben dan ook blij dat ik voordien al een voorsprong kon
nemen. Op de gevaarlijke afdalingen heb ik mijn technisch
vernuft volop aangesproken en Richard begon foutjes te maken.
(Richard knikt instemmend.) Ik heb niet achterom gekeken en
gewoon 'vollen bak' doorgereden. Toen wist ik dat het nog een
ronde was, dus had hij nog maar weinig tijd om de achterstand goed
te maken." Nys geeft toe dat Groenendaal heel sterk was in Liévin. "Ik geef toe, op een bepaald moment zag het er voor
hem zeer goed uit. Hij was weg, maar reed lek. Wanneer we dan
samen waren, waren we elkaar waard. Hij had stroken waar hij
beter was en ik had stroken waar ik de bovenhand had."
Richard Groenendaal was sterk
ontgoocheld. Hij was zonder concurrentie de pechvogel van de
dag. "Ik ben twee meter voorbij de materiaalpost en ik merk
dat ik een lekke achterband heb. Ik had toen al een halve
minuut voorsprong. Er kwam toen een lastig stukje en
 meteen kwam ik van een winnende positie terecht in een
achtervolgende positie. Dan moet je helemaal opnieuw beginnen
en dat kost zoveel krachten. In de laatste ronden waren Sven
en ik aan elkaar gewaagd. Dan durf ik wel toe te geven dat de
laatste weken begonnen door te wegen. Ik zat zonder reserves.
Ik maak dan nog een stuurfout en dan was het over." Groenendaals ambities waren voordien vrij laag door de
kniepijn na zijn val in St-Niklaas. "Gisteren was ik nog
tevreden met een top drie plaats, aangezien mijn knie nog pijn
deed. Gelukkig kon ik weer lopen en fietsen. Afgelopen dag kon
ik nog geen kracht zetten op die knie. Ik kon niet op één been
staan. Nu nog heb ik pijn, maar ik kan er wel al kracht op
zetten. Als je dan vooraan rijdt denk je 'wow dat is
fantastisch'. Als ik dan niet aan de leiding was gekomen dan
was ik blij geweest met een tweede plaats, maar met dit
koersverhaal ben ik zeer zwaar ontgoocheld met mijn tweede
stek." Richard Groenendaal wees onderweg een supporter
terecht die Sven Nys een duwtje gaf, waardoor die naar boven
kon rijden. "Ja, die duwde Sven naar boven. Het mag gewoon
niet. Ik reageerde dan wat hard, maar die man moest gewoon
zijn handen thuishouden."
Tekst: Gilles Simonet
Foto's: Hans Deveuster
Deelnemers
1.
Dominique Arnould
2. John Gadret
3. Christophe Morel
4. David Derepas
5. Arnaud Labbe
6. Jean-Baptiste Beraud
7. Mario De Clercq
8. Sven Nys
9. Ben Berden
10. Bart Wellens
11. Tom Vannoppen
12. Sven Vanthourenhout
13. Richard Groenendaal
14. Camiel Vanden Bergh
15. Wilant Van Gils
16. Gerben de Knegt
17. Maarten Nijland
18. Thijs Verhagen
19. Maïk Muller
20. Jens Reuker
21. Christian Wasmer
22. Torsten Struch
23. Léo Karstens
24. Jochen Uhrig
25. /
26. Garsten Schaffer
27. Joachim Parbo
28. Tommy Nielsen
29. /
30. Matthew Ellis
31. Roger Hammond
32. /
33. Steven Roach
34. / |
35. /
36. Enrico Franzoi
37. Daniele Pontoni
38. Luca Bramati
39. Marco Palodetti
40. Stefano Toffoletti
41. Massimo Sergenti
42. /
43. Robert Glajza
44. Vaclav Metlicka
45. Pavel Medved
46. /
47. /
48. Marian Hecl
49. David Rusch
50. Christian Heule
51. Simon Zahner
52. Beat Wabel
53. Michael Baumgartner
54. Michael Muller
55. Jiri Pospisil
56. Vaclav Jezek
57. Petr Dlask
58. Kamil Ausbuher
59. Martin Zlamalik
60. Martin Bina
61. Tadeusz Korzeniewski
62. Pawel Cierpikowski
63. Radoslaw Czapla
64. Marek Cichosz
65. Dariusz Gil
66. Mariusz Gil
67. Jonathan Page |
Foto's
Winnaar in Liévin, Sven Nys, tussen
wereldbekerleider Richard Groenendaal en
zijn dichtste
achtervolger Bart Wellens.
Meer foto's |
