|
Verslag
Het werd aangekondigd als één van de
hoogtepunten van het huidige veldritseizoen. De Grote Prijs
van Vlaanderen in Kalmthout zou weer een groots volksevenement
worden. Optimisme alom in de voorgaande week, tot
wereldbekerleider Bart Wellens ziek werd. Wanneer Wellens
vrijdag aankondigde toch te starten kon de organisatie
opgelucht ademhalen. Het optimisme stak weer de kop op, maar
niet voor lang. Zondag ochtend viel de regen met bakken uit de
lucht! Het was geen weer om een hond door te jagen.
Veldrijders zijn echter geen honden besloot men in Kalmthout.
De tweede manche van de wereldbeker ging zoals gepland door,
maar op een heel ander parcours. Een anders goed bereidbare
omloop werd in geen tijd omgetoverd tot een ware modderpoel.
De publieke opkomst leek door het slechte weer te gaan
tegenvallen, maar achteraf kon de organisatie vzw Bosduin
opnieuw opgelucht ademhalen. Alweer stonden de veldritfanaten
op post om er een onvergetelijke dag van te maken.
 Elke grote
cross organiseert ze, dus zeker ook Kalmthout. De
afwachtingwedstrijden vingen omstreeks 10.30 aan. De dames
kregen de eer om als eersten door de modderpoel te ploeteren.
De Nederlandse kampioene Daphny Van den Brandt voelde zich in
haar sas in het slijk en reed er door als een tractor. Ze won
met ruime voorsprong van de wereldkampioene Laurence Leboucher.
De jonge Marianne Vos werd zeer verdienstelijk derde. Hilde
Quintens werd de eerste Belgische op de vierde plaats. Zij
ging Belgisch kampioene Anja Nobus vooraf.
11.30 en daar stonden de beloften al klaar om van start te
gaan. Het was Geert Wellens die er in de eerste ronde van
doorging als een schicht. Hij zag echter al snel Bart
Aernouts, Klaas Van Tornout, Wesley Van der Linden en Tim Van
Nuffel hem voorbij razen. Wanneer Van Nuffel halfweg koers
pech kende, kwamen Aernouts, Van Tornout en Van der Linden met
z'n drieën aan de leiding. Met nog één ronde te gaan had Van
Tornout even misrekend. Hij reed dolgelukkig met een zege
gebaar over de aankomststreep. Hij verschoot echter toen de
omroepers Kees Maes en René Vermeiren met z'n tweeën riepen,
"Klaas, oh jongen toch, nog één ronde te gaan! Nog één ronde
te gaan!" Die ronde was er voor de renner van WC Lombarden
duidelijk te veel aan. Hij moest Van der Linden laten gaan en
werd uiteindelijk pas tweede. Bart Aernouts werd na een knappe
wedstrijd derde. Thuisrijder Kevin Pauwels reed als
eerstejaars beloften een ijzersterke veldrit en nam beslag op
de vijfde plaats.
De laatste afwachtingwedstrijd vooraleer de boel zou gaan
ontploffen, ging tussen Junioren en Nieuwelingen. Bij de
oudste categorie gold deze wedstrijd als de finale van de
Trofee Veldrijden Vlaanderen en werd gewonnen door Lars Boom
na een hardnekkige strijd met
 Niels
Albert en Eddy Van Ijzendoorn. Leider Dieter Vanthourenhout
werd pas tiende, maar wist zich toch te handhaven om winnaar
te worden van het eindklassement. De getalenteerde Boom kwam
echter niet in aanmerking voor het eindklassement omdat hij
niet elke wedstrijd kon mee rijden.
Bij de nieuwelingen was Pieter Van Speybrouck nog maar eens de
sterkste. Hij ging Davy De
Scheemaeker en Stijn Van Mooveren
vooraf.
Wanneer de elitecross naderde, stond het
uitgeregende volk plots massaal rond het uitgestrekte parcours
van Kalmthout. Zij zagen hoe wereldbekerleider Bart Wellens,
net als zijn jongere broer Geert bij de beloften, een uiterst
snelle start nam. Wellens was nochtans ziek, maar reed wel op
alweer een indrukwekkende manier weg van de tegenstand. Net
als in Overijse ging de witte van Vorselaar er vroeg vandoor
en liet ploegmaat Vervecken even het gaatje vallen. De andere
Belgen talmden echter niet en reageerden meteen op Wellens'
aanval. Het was Ben Berden die er solo naar toe reed. Even
reden ze samen, maar al snel ging de Limburger er alleen van
door. Wellens kreeg het
 even
moeilijk en zag Groenendaal bij hem komen. De topfavorieten De
Clercq en Nys volgden op een kleine achterstand.
Berden had na twee zware en natte ronden zowat zeven seconden
voorsprong op een ontketende Groenendaal. Al snel werd
duidelijk dat de Nederlander gebrand was op een grote
overwinning en dat het doorweekte parcours op zijn
lijfgeschreven was. Ben Berden gaf zijn voorsprong prijs, maar
bleef wel met de Nederlander aan de leiding rijden. Verderop
reed Bart Wellens in derde stelling, toch al met een
aanzienlijke achterstand op de twee leiders. Nog verderop reed
Sven Vanthourenhout een wedstrijd om u tegen te zeggen. De
jonge Belg reed in het gezelschap van Sven Nys, Mario De
Clercq en Erwin Vervecken. De Clercq ging vervolgens op zoek
naar de koplopers, terwijl Nys twee maal een modderbad nam en
Vervecken even enkele meters moest laten.
Vooraan leek Groenendaal de man tegen man strijd tegen Berden
te gaan winnen. Wanneer Berden even problemen kreeg met de
ketting, kon Groenendaal een geruststellende voorsprong
opbouwen, zo dacht hij. Het bleef echter spannend. De kloof
tussen één en twee werd nooit groter dan 12 seconden, waardoor
de spanning in elke spierkolon te voelen was. Achter het
tweetal wist wereldkampioen Mario De Clercq, Bart Wellens bij
te benen. De gastheer op Kerstdag in Wortegem-Petegem ging
meteen op zoek naar de tweede plaats. Nog verderop reed Nys
voorbij Vervecken en weg van Vanthourenhout.
M et nog twee
ronden te rijden viel de wedstrijd in een beslissende plooi.
Richard Groenendaal had een ruime voorsprong tegenover Berden
en zag zijn overwinning in Kalmthout binnen handbereik. Ben
Berden die de koers hard had gemaakt, voelde plots de hete
adem van zijn ex-ploegmaat De Clercq in zijn nek.
Richard Groenendaal reed de laatste ronde onbedreigd verder en
won met een aanzienlijke voorsprong de Grote Prijs van
Vlaanderen. De ervaren regenboogtrui Mario De Clercq ging de
verdienstelijke Ben Berden voorbij en werd alweer tweede. Een
moegestreden Wellens werd vierde. Sven Nys maakte de top vijf
vol.
In Frankfurt werd Richard Groenendaal
vierde terwijl Bart Wellens won. In Kalmthout was het net
omgekeerd. Beide renners telden dus evenveel punten. Daarbij
kwam nog Mario De Clercq die zowel in Duitsland als in België
tweede werd. Samen staat het drietal dus aan de leiding van de
UCI wereldbeker. Richard Groenendaal mocht de trui aan trekken
als winnaar van de jongste manche.
Tot slot dit bericht. De Zwitserse
veldrijden Jan Ramsauer kreeg startverbod. Voor de wedstrijd
voerde de UCI bloedcontroles uit bij zeven landen: België,
Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittanië, Japan, Nederland en
Zwitserland. Voor Ramsauer had het dus ingrijpende gevolgen.
Hij werd positief bevonden en uitgesloten.
Tekst: Gilles Simonet
Foto: Hans Deveuster
Reacties
 Ben Berden maakte gisteren het grootste
deel van de wedstrijd. Ben zorgde voor het spektakel, maar kan
het momenteel zelf niet echt geloven.
"Dit is allemaal nieuw voor mij, ik begrijp
nog niet goed wat me overkomt. Kan je je voorstellen: sinds
Koksijde roepen mensen achter de omheining mijn naam. Vandaag
zelfs oorverdovend, toen ik alleen aan de leiding reed. Kort
nadien had ik pech, maar dat noem ik geen verontschuldiging.
De Groenendaal die me voorbij reed, was hier de betere. Zeker
in het slot van de wedstrijd,
toen ging mijn licht helemaal uit."
Berden bevestigde dat zijn selectie terecht was. Hij is zeker
en vast op de goede weg om hele wedstrijden naar zijn hand te
zetten. "Dat hoop en denk ik ook.
Tot zolang verzorg ik het spektakel waar het mogelijk is.
Natuurlijk was mijn aanval in de eerste ronde niet vol te
houden. Maar wie niks durft, rijdt naamloos naar de aankomst
en dat doe ik liever niet. Nu kon ik dat zelfs in een
modderpoel, tot vandaag nooit mijn lievelingsparcours.
Tot slot stak de Vlaanderen T-Interim renner zijn ambitie niet
onder stoelen of banken. "Als Rudy
De Bie me na vandaag weer uit de nationale ploeg zet, begrijp
ik er niets meer van."
 Mario De Clercq werd voor de tweede maal
tweede in een wereldbeker manche dit jaar. Achteraf gaf de
wereldkampioen toe verkeerd gegokt en verkeerd gerekend te
hebben. "Ik heb rondenlang gedacht
dat Berden en Groenendaal te vroeg
aangevallen hadden.
Toen ik Bart Wellens zag stilvallen, was ik
ervan overtuigd dat ze op zo'n zwaar parcours een slag van de
hamer zouden krijgen. Een verkeerde gok, want vooral
Groenendaal hield het strakke tempo aan tot de finish.
Of ik hem kort na de start wel kon
volgen? Ik denk het wel. De reputatie dat ik pas na halfweg op
dreef kom, is onterecht. Maar ik liep op een strook die
tijdens de training onder de modder lag. En laat net daar de
afsluiting wat opzij zijn geplaatst, zodat je er wél kon
fietsen. De anderen deden dat, ik niet. Alleen daardoor
verloor ik in de eerste ronde wat terrein. Nadien vloog ik,
maar winnen zat er niet meer in. Alleen Berden reed ik nog
voorbij." Met deze uitslag behaalde
de man uit Wortegem-Petegem zijn zevende tweede plaats van het
seizoen. "Tegen wie zeg je het! Ik
weet ook niet meer wat ik moet doen om nog eens een topcross
te winnen." Hij rekende blijkbaar
ook even verkeerd, want hij greep naast de witte leiderstrui
van de UCI wereldbeker. "En daar was
ik nochtans zeker van toen ik Berden bijhaalde en achter me
liet. Ik berekende dat ik met twee tweede plaatsen nummer één
zou worden. Maar Groenendaal, in Frankfurt vierde, kreeg de
trui met evenveel punten maar met een zege in de laatstgereden
wedstrijd. Ik kan dus niet alleen niet meer winnen, cijferen
lukt me ook al niet meer." lachte de
Belgisch en wereldkampioen al bij al nog tevreden.
 Richard Groenendaal wist weer aan te
knopen met een grote overwinning. Dat was toch al een tijdje
geleden. Vorig weer kon hij wel winnen in het Zwitserse
Steinmaur, maar daar was de tegenstand ietwat minder. "Die
zege was eigenlijk niet goed als morele opkikker. Ik moest
namelijk de hele tijd harken om Björn Rondelez achter mij te
houden." grijnsde een tevreden wereldbekerleider. "Kijk, ik
kende een uitstekende seizoenstart met onder andere een zege
op de Koppenberg. In Gavere scharrelde ik echter een griep op
en tot vorige week bleef ik op de sukkel." Sindsdien kwam de
Nederlandse topper meer in de actualiteit met klachten over
ziekte en verkeerde schoenen. "Ach, over het laatste model ben
ik best tevreden." lachte Groenendaal. "Sommigen hadden mij al
afgeschreven, maar het zijn altijd dezelfden die dat doen. Als
je in Nederland zegt dat je problemen hebt, dan ben je een
zeurkous." Richard Groenendaal wachtte lang genoeg om te
reageren op een ontketende Bart Wellens en een sterke Ben
Berden. "Ik zag Bart als een raket vertrekken, maar dat was
een geruststelling. Als hij zoiets doet, is hij meestal niet
goed", grinnikte de Nederlander. "Daarna ging Berden heel hard
weg. Ik wist dat ik hem best niet te ver liet gaan. Ik kwam
langzaam dichterbij; kreeg hem te pakken, maar had het daarna
niet onder de markt om hem te lossen. Ik besefte dat ik moest
wachten, want op zo'n parcours rijdt men al snel eens vast.
Wat ook gebeurde."
Tekst: Gilles Simonet
Foto's: Hans Deveuster
Deelnemers
1. Mario
De Clercq
2. Sven Nys
3. Bart Wellens
4. Erwin Vervecken
5. Ben Berden
6. Sven Vanthourenhout
7. Gerben De Knegt
8. Richard Groenendaal
9. Wim De Vos
10. Maarten Nijland
11. Camiel Vanden Bergh
12. Thijs Verhaegen
13. Jiri Pospisil
14. Petr Dlask
15. Vaclav Jezek
16. Kamil Ausbuher
17. Tomas Trunschka
18. Martin Bina
19. Thomas Frischknecht
20. Michael Baumgartner
21. David Rush
22. Christian Heule
23. Jan Ramsauer
24. Simon Zahner
25. Dominique Arnould
26. John Gadret
27. Arnaud Labbé
28. Francis Mourey
29. David Derepas
30. Jean Baptiste Beraud
31. Daniele Pontoni
32. Luca Bramati
33. Marco Paludetti |
34.
Stefano Toffoletti
35. Enrico Rossi
36. Enrico Franzoï
37. Roger Hammond
38. David Collins
39. Daniel Booth
40. Matthew Ellis
41. Shaun Snodden
42. Steven Roach
43. Tadeusz Korzeniewski
44. Pawel Cierpikowski
45. Radoslaw Czapla
46. Marik Cickosz
47. Dariusz Gil
48. Mariusz Gil
49. Jens Schwedler
50. Leo Karstens
51. Jens Reuker
52. Christian Wasmer
53. Mark Muller
54. Torsten Struch
55. Robert Glajza
56. Vaclav Metlicka
57. Pavel Medved
58. Marian Hell
61. Gusty Baush
67. Kim Petersen
68. Joachim Parbo
69. Carsten Schaffer
70. Tommy Nielsen
73. Peter Presslauer
79. Keiichi Tsjujiura
80. Shinya Ikemoto |
Foto's
De dolgelukkige winnaar en
wereldbekerleider Richard Groenendaal tussen
de andere
protagonisten van de dag, Mario De Clercq en Ben Berden.
Voor de beste foto's,
klik hier |
