|
Verslag
Op de vooravond van de laatste maand van
het jaar, stond een Vlaamse klassieker in het veldrijden op
het menu van de toppers. De Duinencross in Koksijde, vorig
jaar ook het
 scenario
van een bewogen Belgisch Kampioenschap, kent een rijk verleden
en kan steeds tellen op grote belangstelling. Het is tevens
het eerste luik van een weekend van zandcrossen, want zondag
staat ook de Superprestige in het Nederlandse Gieten in het
teken van het zand.
Twee afwachtingwedstrijden in de duinen
van de Koksijdse luchtmachtbasis. Bij de junioren was de
Belgische nummer één, Dieter Vanthourenhout, de beste. Hij
ging de Pool Pituch en Niels Albert vooraf. Later won Pieter
Van Speybrouck de tweede afwachtingwedstrijd, voor
nieuwelingen. Wim Leemans en Stijn Joseph werden
respectievelijke tweede en derde.
Na een lange opwarmingsperiode plaatsten 25 deelnemers zich
aan de start van de elitewedstrijd. Geen UCI-startorde,
waardoor alle Belgen een goede start konden nemen en de
mindere goden als Bausch en Page weer op de achterste rij
terecht kwamen. Tom
 Vannoppen
liet dat niet aan zijn hart komen en dook samen met zijn
ploegmaat Commeyne als eerste het veld in. Ze sleurden het pak
mee door enkele bochten om dan voor het eerst voeling te
hebben met de zandondergrond. Palmans-Collstrop heerste bij de
start. Ook wereldkampioen Mario De Clercq kwam vooraan de
forcing voeren. Bij de eerste afdaling in het zand werd hij
samen met Sven Nys even opgehouden door een val van Commeyne.
Dat gaf aan Sven Vanthourenhout en Erwin Vervecken de kans om
vooruit te schuiven en enkele meters voorsprong te nemen.
Verder volgden Peter Van Santvliet, Bart Wellens, Sven Nys,
Mario De Clercq, Ben Berden, Richard Groenendaal en Arne
Daelmans.
Alles kwam weer samen wanneer de tweede ronde werd aangevat.
Peter Van Santvliet besloot aan de boom te schudden en kon
toch een honderdtal meter voorsprong nemen op de groep
achtervolgers. Uit die groep waren Groenendaal en Daelmans
ondertussen al uitgevallen. Groenendaal, de winnaar van vorig
seizoen, leek zich opmerkelijk genoeg te sparen voor de
Superprestigewedstrijd voor eigen volk van zondag in Gieten.
Vooraan kon Van Santvliet het verschil toch niet echt maken.
Hij leek slechts een tussenstop voor ploegmaat Bart Wellens
die de leiding overnam. De beste man van de afgelopen weken
was eveneens niet behendig genoeg in de moeilijke zandstroken,
waardoor er vooraan een groepje tot stand kwam met Erwin
Vervecken, Peter Van Santvliet, Sven Vanthourenhout en dus
Bart Wellens. Zij bleven niet echt lang alleen, want een sterk
lopende Sven Nys bracht De Clercq, Berden en Vannoppen terug
in de spits van de wedstrijd. Ben Berden was de slimste van
hen en schoof meteen naar voren. Zo vermeed hij mogelijke
valpartijen in de zware zandstroken.
Iets meer dan halfweg koers, kon de Limburger van
Vlaanderen-T-Interim wat voorsprong nemen. Net op tijd zo
leek, want achter hem beten andere toppers letterlijk en
figuurlijk in het zand. Wereldkampioen De Clercq, Van
Santvliet, Wellens en Vanthourenhout waren de
 voornaamste
slachtoffers. Zij zagen een goede aanvangsfase teniet gaan.
Sven Nys en Erwin Vervecken besloten daarop om alleen achter
de man uit Neeroeteren te gaan. Dat leek aanvankelijk te
lukken, maar Berden kraakte niet. Onder andere door de goede
raad van coach Van den Abeele, reed Ben Berden verder weg van
het achtervolgend twee tal. Achter hen maakten Bart Wellens en
Arne Daelmans een opmerkelijke comeback. Nog verder in de
wedstrijd wist Jonathan Page zich te handhaven rond de
twaalfde plaats. Voor de 26-jarige Amerikaan een
verdienstelijke prestatie.
Berden was bezig een knap nummertje op te voeren. Van 15
seconden steeg zijn voorsprong tot 23 seconden en later zelfs
tot een halve minuut. Hoewel ze wel wilden, konden zijn
dichtste achtervolgers, Nys en Vervecken, niet dichter komen.
Berden kon zijn tweede overwinning van het seizoen boeken en
maakte van de laatste ronde een ware triomftocht. Sven Nys
wist Erwin Vervecken nog af te schudden om mooi tweede te
worden. Vervecken werd derde en sluit zo toch aan met een
betere prestatie. Zandspecialist Arne Daelmans werd alsnog
vierde. Ben Berden werd toch wel
de verrassende winnaar van de Duinencross in Koksijde. De
Limburger was overgelukkig met zijn eerste grote zege uit zijn
carrière. Terecht, want het was indrukwekkend hoe hij ronde
per ronde meer voorsprong nam op Nys en Vervecken. Nys ging
echter wel niet 100% door, met Gieten in het achterhoofd. De
andere toppers wisten geen raad met het zand. Opvallend was
toch de suprematie van alweer de Belgen. De eerste niet-Belg
was Richard Groenendaal, die pas tiende werd.
Tekst: Gilles Simonet
Foto's: Hans Deveuster en Geoffrey Ketels
Reacties
 De
verdiende winnaar van de Duinencross 2002, Ben Berden. Voor
hem was het zonder meer zijn mooiste overwinning van zijn
loopbaan. "Ja, ik denk dat wel. Van de laatste jaren is het
mijn mooiste overwinning. Ik mocht niet mee naar Asper.
Daardoor was ik een beetje op mijn tenen getrapt. Ook voor de
wereldbeker werd ik niet geselecteerd. Ik heb die twee weken
gewoon heel hard getraind. Koksijde ligt mij ook heel goed,
net zoals Gieten morgen. In het zand ben ik altijd redelijk
goed. Ik wist dat ik hier een knappe prestaties kon leveren,
maar zo goed had ik eigenlijk niet verwacht." Het was voor Ben
Berden zijn eerste grote wedstrijd. Hij werd in Koksijde
mogelijk een nieuw renner. "bwa... een nieuw renner... Ik doe
er steeds alles voor. Vandaag heb ik een beetje geluk dat de
rest naar elkaar keek. Ze hebben mij vijftien seconden gegeven
en ik ben voluit blijven doorgaan." Berden bouwde zijn
'gegeven' voorsprong wel nog uit. "Als je plots vijftien
seconden voorop komt, krijg je ineens wel vleugeltjes denk
ik." Berden solliciteert met zijn demonstratie aan de
Belgische kust wel duidelijk naar een selectie voor de WB in
Kalmthout. "Er mogen er maar zes gaan. Iedereen rijdt voor
zijn positie. We zijn allemaal beroepsrenners en ook ik. Er
mogen er maar zes gaan. Is dat de juiste beslissing? Ik denk
het niet. Ik ben nu goed bezig dus ik verdien ook mijn kans
vind ik. De Bie en ik hebben er al eens over gesproken, maar
het is voor hem ook niet gemakkelijk. Alle Belgen zijn goed
bezig. We zijn met twaalf beroepsrenners. Er mogen er maar zes
gaan. Dat kan toch niet. Ik denk dat ze de eerste vijftien van
de UCI-ranking autimatisch startrecht moeten geven. Ik denk
zelfs dat de wereldbeker zo zijn prestige stilaan verliest.
Het mooie van de wedstrijd valt daarmee weg. Een Superprestige
of bijvoorbeeld Koksijde, is veel spannender dan de
wereldbeker. Daar is toch geen spanning. Ik denk overigens ook
dat als de bussen van Sven Nys en Bart Wellens daar niet
aanwezig zijn, ze zelfs geen publiek meer hebben." Berden
straalde en genoot echt van zijn laatste ronde. "Iedereen was
aan het applaudisseren en wenste mij proficiat. Dat had ik al
lang niet meer meegemaakt. Dat kan me misschien de kracht
geven om nog meer te winnen."
 Peter Van den Abeele, de coach van
Vlaanderen T-Interim straalde eveneens van geluk. "Ben heeft
het natuurlijk zelf gedaan. Ik sta er altijd voor de crossers
met raad en daad. Met alle vragen kunnen ze uiteraard af
komen. We hebben ook samen via de wegploeg van Vlaanderen
T-Interim een heel goed wegprogramma kunnen afwerken. Daar
plukken die mannen nu ook de vruchten van. Wij gaan ook elke
week, minstens één of twee keer samen trainen. Dat is heel
goed voor de groepssfeer. Ben was heel ontgoocheld na zijn
niet-selectie voor de wedstrijd in Asper-Gavere. Daarna heeft
hij twee dagen relatief rust genomen, maar daarna is hij
begonnen met zware Spartaanse trainingen. Dat is dus wel
lonend geweest." Van den Abeele beleefde ook een heel
intensief uurtje. "Ja, ik zag Ben en Arne ongeveer driemaal
per ronde. Uiteraard heb ik daar enorm mee meegeleefd. Het is
van beide echt hun specialiteit. Vorig jaar heeft Ben Berden
geen enkele van die wedstrijden hier kunnen mee doen. In de
Duinencross en voor het Belgisch kampioenschap was hij ziek.
Vandaag derde keer goede keer, heb ik hem gezegd. Hij had ook
nummer dertien. Alle signalen waren goed vandaag." Peter Van
den Abeele hoopt zijn jongens ook nog op andere parcours terug
te zien schitteren. "Zeker en vast. Ik hoop terug in Gieten.
Dan zeker en vast voor Daelmans, de Superprestige in
Hoogstraten. Dat is toch een cross die bij hem dik is
aangestipt. Natuurlijk ook het Belgische kampioenschap. Laat
ons hopen ook Overijse, een heel zware wedstrijd. Ze hebben
toch bewezen dat er beiden klaar voor zijn, zowel Arne als
Ben."
 Sven Nys werd tweede na een
wisselvallige wedstrijd. "Ik denk dat ik vandaag niet echt
super was. Het is een parcours waar ik hele goede ronden op
rijd, maar het is een parcours waar ik ook hele slechte ronde
op rijd. Dat is nog maar is gebleken. Een paar keer had ik
serieuze hinder in het zand, andere keren vlieg ik erdoor. Het
is mijn parcours niet echt, maar ik denk dat ik vandaag op
mijn waarde geklopt ben. Ben was vandaag enorm sterk. Ik ben
eigenlijk blij voor Ben. Het is een jongen die er ook enorm
hard voor werkt. Het is mooi dat het ook een keertje beloond
wordt. Het is niet slecht voor de wielersport. Ik had
natuurlijk liever zelf gewonnen. Ben Berden is iemand van mijn
generatie die er ook heel hard voor werk. Daarom vind ik het
wel mooi dat hij vandaag wint." Nys heeft nog meer lof voor
zijn collega veldrijder. "Ben is iemand die alles aan kan,
maar in zijn hoofd is het misschien zo dat hij denkt dat het
altijd maar 'net niet' gaat. Deze overwinning kan daar
misschien wel wat aan veranderen. Hij is van mijn generatie.
Hij werd hier derde in het WK Junioren. Toen werd ik net na
hem vierde, dus ik wist al dat hij dit werk heel goed kan.
Daar heeft hij vandaag van geprofiteerd."
Erwin Vervecken werd derde en wist een
einde te maken aan een moeilijke periode met mindere
prestaties. "Ja, ik had al gevoelt dat het de laatste weken al
wat beter was. Vorige week heb ik ook 'net niet' mee kunnen
gaan. Het is hier mijn parcours en tot halverwege de wedstrijd
dacht ik echt aan winnen. Tot dat Ben natuurlijk ging. In
begin had hij tien seconden. Ik dacht dat hij nog zou
stilvallen. Hij heeft op de weg waar hij weg ging, ongeveer
honderd meter cadeau gekregen, maar dan loopt hij toch verder
uit. Ik ken het parcours en ik dacht dat hij praktisch niet
mogelijk was hier alleen verder weg te rijden. Hij doet dat
toch, dus was hij vandaag gewoon de beste.'
Deelnemers
 1. Mario
De Clercq
2. Bart Wellens
3. Sven Nys
4. Richard Groenendaal
5. /
6. Tom Vannoppen
7. Vaclav Jezek
8. Sven Vanthourenhout
9. Gerben De Knegt
10. Petr Dlask
11. David Seco
12. Peter Van Santvliet
13. Ben Berden
14. Arne Daelmans
15. /
16. Jan Ramsauer
17. Jonathan Page
18. Matthew Ellis
19. /
20. Davy Commeyne
21. Gusty Bausch
22. Tadeusz Korzeniewski
23. Pawel Cierpikowski
24. Mariusz Gil
25. Lukasz Mudyn
26. Roger Hammond
27. Ronny Poelvoorde
Foto's
Een dolgelukkige winnaar Ben Berden
tussen Sven Nys en Erwin Vervecken.
Veel meer
foto's
Extra Album
|
