|
Verslag
Halfweg de drukke kerstperiode stond de
Superprestige van Diegem geboekt. De renners hadden de
voorbije dagen al het beste van zichzelf gegeven, maar pas in
het Vlaams-Brabantse dorpje werd het echt belangrijk. Na de
wedstrijden in Ruddervoorde, Gavere, St-Michielsgestel en
Gieten ging Sven Nys als leider naar zijn eigen streek. De
Balenaar werd ook door velen getipt als winnaar, net als zijn
ploegmaat Richard Groenendaal en de andere mannen in vorm:
Mario De Clercq, Bart Wellens en vooral Tom Vannoppen. Erwin
Vervecken, de winnaar van vorig jaar, zou na de wedstrijd in Diegem over de rest van zijn seizoen beslissen. Hij sukkelt
immers met een virus in het bloed.
 Op de middag
werd het startschot gegeven van een natte maar spannende
cyclocrossnamiddag. De Junioren en Nieuwelingen schoten uit de
startblokken voor hun Superprestige van Diegem. In beide
wedstrijden namen de Nederlanders de bovenhand. Bij de
Nieuwelingen werd favoriet Van Speybrouck gevloerd door
Ricardo Vander Velde, terwijl bij de Junioren weer geen maat
stond op de Nederlandse kampioen Lars Boom. Hij won met ruime
voorsprong op Dieter Vanthourenhout. Boom behoudt zijn
leiderspositie in het klassement om de Junioren Superprestige.
Omstreeks 13.15 moesten de Beloften het slechte weer trotseren
in hun Superprestige manche. Leider Van der Linden vertrok
slecht en kon zijn achterstand niet goed maken. Hij zag hoe
Klaas Vantornout, Enrico Franzoï, Thijs Verhaegen en Martin
Zlamalik de touwtjes in handen namen. In de voorlaatste ronde
ging wereldkampioen Verhaegen er vandoor en zorgde voor de
derde Nederlandse zege van de namiddag. De Italiaanse kampioen Enrico Franzoï werd tweede voor Klaas Vantornout die de nieuwe
leider in de tussenstand wordt.
 De
Superprestige wedstrijd voor elites kon niet snel genoeg
beginnen voor de uitgeregende menigte. Wanneer het eindelijk
zover was zagen zij hoe wereldkampioen De Clercq in het begin
van de wedstrijd supergemotiveerd wegreed. Na amper een kwart
ronde had de man uit Wortegem-Petegem al een tiental seconden
voorsprong op het achtervolgend pelotonnetje waar een sterke
Erwin Vervecken op kop reed. Verder volgden nog Sven Nys, Sven
Vanthourenhout, Bart Wellens, Tom Vannoppen, Peter Van
Santvliet, Ben Berden, Petr Dlask en Richard Groenendaal.
Mario De Clercq ging als een wilde te keer op het drassige
maar toch snelle parcours dat de organisatie St-Anna Vooruit
had uitgestippeld. Zijn voorsprong steeg zinderogen van tien
seconden tot zelfs 22 seconden. In de achtervolging namen Sven
Nys en Richard Groenendaal het voortouw. Aanvankelijk reden ze
alleen samen, maar de andere achtervolgers kwamen terug in hun
wielen. Het haalde allemaal niet veel uit, want ze kwamen geen
meter dichter bij de superieure leider.
Halfweg de derde ronde leek de wedstrijd al bijna beslist, tot
plots De Clercq spectaculair ten val kwam in het bosje. De
voorsprong van 22 seconden werd meteen herleid naar slechts
twaalf seconden. De achtervolgers kregen weer hoop en de
spanning kwam terug in de wedstrijd. Groenendaal, Nys, Berden,
Vannoppen, Vervecken sleurden elk eens in de
achtervolging. Maar Mario De Clercq kraakte niet. Zijn
voorsprong
 schommelde
voortdurend tussen de tien en 20 seconden. Ondertussen ging
het minder goed met Bart Wellens, de tweede in de stand om de
Superprestige. Hij verzeilde in de achtergrond na
herhaaldelijke pech. Hij zat in een hopeloze situatie en gaf
dan ook op. Dat was een goede zaak voor Sven Nys, die plots
meer ontspannen kon gaan koersen. Hij ging samen met Tom
Vannoppen op zoek naar de sterke leider in de wedstrijd. Samen
kwamen ze tot op een twaalf seconden, maar dichter niet. De
wereldkampioen vloog nog steeds aan een verschroeiend tempo
door heen de plassen en gaf geen aanstalten te gaan
verzwakken.
Bij het ingaan van de allerlaatste ronde leken Nys en
Vannoppen echt ontketend. Zij kwamen dan toch seconde per
seconde dichter. Wanneer de voorsprong onder de tien seconden
zakte, begon bij iedereen de spanning weer te stijgen. De
omroepers volgden de situatie op de voet en gaven constant de
tussentijden mee.
Wanneer Sven Nys en Tom Vannoppen tot op drie luttele
secondjes terugkwamen zag het er heel benard uit voor de
wereldkampioen. Zou hij na zo een fantastische wedstrijd toch
nog het deksel op de neus krijgen? Niemand die er een antwoord
op kon geven, behalve De Clercq zelf. Dat deed hij dan ook
wanneer hij als eerste op de korte rechte lijn naar de finish
kwam. Hij was zeker van zijn stuk en dankte de heer dat hij
het alsnog haalde. Hij bolde moegestreden over de witte
aankomstlijn. Sven Nys schudde in extremis Tom Vannoppen nog
van zich af en werd tweede op amper vijf seconden. Enkele meters later
reed een tevreden Vannoppen als derde over de meet. Erwin
Vervecken werd op 22 seconden nog knap vierde. Hij reed een
uitermate sterke wedstrijd om een virus in het bloed te
hebben.  Ben
Berden werd vijfde, Peter Van Santvliet zesde en Petr Dlask
zevende. Richard Groenendaal kende nog materiaalpech en werd
pas negende na de jonge Vanthourenhout.
Door de opgave van Bart Wellens deed Sven
Nys een uitstekende zaak in de Superprestige. Hij werd tweede
en loopt zo verder uit. Hij telt nu 133 punten. Dat zijn er 41
meer dan Richard Groenendaal die nu twee staat. De winnaar van
Diegem, Mario De Clercq, telt nu 84 punten en staat daarmee op
de zesde plaats. Sven Nys won al drie keer het meest
prestigieuze regelmatigheidscriterium van het veldrijden (98-99,
99-00, 01-02) en is nu goed op weg om voor
de vierde keer eindlaureaat te worden van de Superprestige
cyclocross. De volgende manche vindt plaats op 26 januari 2003
in het Antwerpse Hoogstraeten.
Tekst: Gilles Simonet
Foto: Hans Deveuster
Reacties
 Mario De
Clercq werd de verdiende winnaar van de Superprestige in
Diegem. Hij maakte vooraf duidelijke afspraken met zijn
ploegmaats Hammond en Vannoppen. "Een parcours dat op
mijn maat geknipt is",
stelde wereldkampioen bij de
verkenning vast. "Slijkerig, maar
goed berijdbaar. Een hoge snelheid is onmogelijk en dat speelt
in mijn kaart. Als er gereden wordt aan 18 à 20 km per uur is
dat in het voordeel van Sven Nys en
Bart Wellens, maar hier in Diegem
zullen ze goede papieren moeten hebben om me te kunnen kloppen.
Daarom vraag ik ploegmaats om in
mijn dienst te rijden. Hammond kan als snelle renner een
handje toesteken in de start, Vannoppen moet zich daarna met
de concurrentie bezig houden."
Zo gebeurde het ook, waardoor De Clercq al heel vroeg in de
aanval kon gaan. Hij bouwde een ruime voorsprong op, maar viel
dan plots. "Een dom ongeval, want in de modder had ik
de steen niet zien liggen, die me deed vallen",
aldus De Clercq na afloop van de wedstrijd.
"In de plaats van rustig de
wedstrijd onder controle te kunnen houden, moest ik tot het
uiterste blijven gaan tot in de slotronde. Toen dreigde ik nog
het deksel op de neus te krijgen
omdat ik problemen had met mijn versnellingsapparaat. Gelukkig
kon ik met mijn twee handen nog van versnelling veranderen,
zodat Nys, Vannoppen, Berden en Vervecken me toch niet meer te
pakken kregen. Maar de overwinning heeft aan een zijden
draadje gehangen. Daarom was de ontlading
ook zo groot." Vorige week won Mario in zijn eigen
Wortegem-Petegem, maar kende daarna wat mindere dagen in
Hofstade en Loenhout. Vandaag wist De Clercq dan weer naar de
bloemen te rijden. “Een prachtige bloemtuil
overigens. Die ga ik vanavond nog op het kerkhof leggen
op het graf van mijn grootmoeder Magdalena. Zaterdag zat ik
nog in diepe rouw tijdens haar begrafenis en vandaag kan ik
mijn geluk niet op. De gang van het leven. Identiek aan de
gang van mijn conditie. De voorbije weken vocht ik tevergeefs
voor een grote overwinning. Nu was ze er plots."
Sven Nys werd tweede en stak het respect
voor wat De Clercq in Diegem toonde, niet onder stoelen of
banken. "In eerste instantie heb ik gereden om mijn
leidersplaats in de Superprestige veilig te stellen, zeker
nadat ik een slechte start genomen had",
vertelde Sven Nys. "Toen
Bart Wellens uit ons groepje
weggevallen was, kon ik ook voor de overwinning gaan. Maar De
Clercq was te ver van ons weg. Alleen in de slotfase zat het
er toch nog in, maar Mario was vandaag te sterk voor iedereen."
Tekst: Gilles Simonet
Foto: Hans Deveuster
Deelnemers
1.
Mario De Clercq
2. Sven Nys
3. Wim De Vos
4. Bart Wellens
5. Wilant Van Gils
6. Tom Vannoppen
7. Sten Raeymakers
8. Frederik Penne
9. Maarten Nijland
10. David Laenen
11. Erwin Vervecken
12. Koen Beeckman
13. Pawel Cierpikowski
14. Eddy Van Bouwel
15. Wim Jacobs
16. Christian Heule
17. Sven Vanthourenhout
18. Peter Van Santvliet
19. Camiel Vanden Bergh
20. Shinya Ikemoto
21. Keiichi Tsujiura
22. Petr Dlask
23. Marek Cichosz
24. Ben Berden
25. Richard Groenendaal
26. Davy Commeyne
27. Tadeusz Korzeniewski
28. Vaclav Jezek
29. Ronny Poelvoorde
30. Roger Hammond
31. Gerben De Knegt
32. Vaclav Metlicka
33. Robert Glajza
34. Patrick Schurmans
35. Arne Daelmans
36. Jan Van Doninck
37. Pavel Medved
38. Jonathan Page
39. Carsten Schäffer
40. Björn Rondelez
41. Kevin Bossaerts
42. Joachin Parbo
Foto's
De verdiende winnaar Mario De Clercq,
tussen Superprestige-leider Sven Nys
en een glunderende Tom
Vannoppen.
Meer foto's
|
