|
Verslag
In deze mooie, maar zeer drukke, kerstperiode was het op vrijdag 27 december 2002 tijd voor de Azencross van Loenhout. Deze populaire wedstrijd kende reeds
haar negentiende editie en hoort zonder enige twijfel bij één
van de
klassiekers. Deze wedstrijd stond ook dit
jaar in het teken van de Trofee Gazet Van Antwerpen. Na Oudenaarde, Niel en Essen was het de vierde wedstrijd van het
gewaardeerde regelmatigheidscriterium. Voor de wedstrijd was
Bart Wellens leider met drie luttele puntjes voorsprong op
Sven Nys. De organisatie SOK
Loenhout richtte uiteraard ook afwachtingwedstrijden in. Bij
de nieuwelingen reed Davy De Scheemaeker als eerste over de
streep. Hij werd gevolgd door Stijn Van Looveren en Rik Van
Ijzendoorn. Vervolgens won alweer Lars Boom bij de Juniors.
 Sebastiaan
Langeveld werd tweede, Jaroslav Kulhavy derde. Wanneer de
Beloften de modderpoel van Loenhout indoken, steeg de
belangstelling. Met recht en rede, want het werd een ware
triller. Bart Aernouts en Enrico Franzoï vochten met z'n
tweeën een uitermate spannende strijd uit. Aernouts leek in de
technische stukken de sterkste te zijn, maar kon niet
verhinderen dat de Italiaan steeds terugkwam. Wanneer de
jonge Belg dan een slippertje maakte, viel Enrico Franzoï
snoeihard aan. Wat Aernouts niet kon, kon hij wel en dat was
een definitieve voorsprong nemen. Ondanks nog enkele kleine
slippertjes, won de Italiaanse kampioen bij de beloften voor
het eerst op Belgische bodem. Franzoï zal door iedereen in het
oog gehouden moeten worden op het wereldkampioenschap voor
beloften in het Italiaanse Monopoli. Hij heeft er immers zijn
zinnen op gezet om voor eigen publiek de regenboogtrui te
pakken. Om 13.30 kwamen ook de
dames aan zet. Daar stond weer geen maat op de Nederlandse
kampioene Daphny Van den Brand. Zij reed haar tegenstand op
meer dan twee minuten en is zeker en vast de sterkste renster
van het moment. De jonge Hilde Quintens werd, tot haar grote
tevredenheid, tweede. Belgische kampioene Anja Nobus
vervoledigde het podium.
 Klokslag 15.00,
de elite renners met en zonder contract richten zich op om
zich op gang te trekken. Wereldkampioen Mario De Clercq had de
beste startpositie en kende ook de beste aanzet. In zijn wiel
volgde Petr Dlask, Tom Vannoppen, Peter Van Santvliet en Sven
Vanthourenhout. Het vijftal dook ook als eersten de modder in
en zij namen enkele meters voorsprong op de rest van het pak. Sven
Nys, Bart Wellens, Richard Groenendaal, Erwin Vervecken en Gerben De Knegt kenden een mindere start. Pas aan het einde
van de eerste ronde kregen zij aansluiting met de vijf
koplopers. Zo kregen we tien leiders. Niet voor lang echter,
want Nys schoof meteen naar voren en versnelde. Niemand kon
volgen omdat Nys overal over en door vloog. Al snel pakte de
man uit Baal twintig seconden voorsprong op eerste
achtervolger Mario De Clercq. Deze kwam echter geen meter
dichter en zakte naar gelang de wedstrijd vorderde steeds
verder weg. Tom Vannoppen nam zijn rol van achtervolger over,
maar ook hij kwam geen stap dichter bij de superieure Nys. Dan
kwam de teruggekomen Richard Groenendaal maar ter hulp, om
jacht te maken op zijn eigen ploegmaat. Ook de Nederlander,
nochtans in bloedvorm, had geen antwoord op Sven Nys'
explosie.
 Ondertussen was
Bart Wellens bezig aan een sterke remonte. Bart reed zijn
eerste wedstrijd nadat hij ziek forfait gaf voor de
wedstrijden in Wortegem-Petegem en Hofstade. De Kempenaar kwam
terug tot bij zijn ploegmaat Peter Van Santvliet, die in vierde
positie reeds. De andere SpaarSelect-man, Erwin
Vervecken, kwam nooit echt in het stuk voor en reed vrij
anoniem binnen de eerste tien. Hij sukkelt nog steeds met een
hardnekkig virus in het bloed. Na Diegem hakt hij de knoop
door of hij nog verder zal rijden dit seizoen of ingaat op de zes weken rust die
de artsen hem onlangs voorschreven.
Halfweg koers was er nog steeds geen verandering gekomen
aan het verschroeiende tempo dat Sven Nys zich zelf oplegde.
Van een halve minuut was de voorsprong gestegen tot ruim
driekwart minuut. Nys was de sterkste en dubbelde de ene
renner na de
andere. Zo ook Amerikaans kampioen Jonathan Page die, meer dan
gisteren, vermoeid was na zijn vlucht uit de Verenigde Staten.
Bij de achtervolgers leken Vannoppen en Groenendaal de sterksten. Zij verzekerden zich, net als in Hofstade, van een
podiumplaats ,
terwijl Bart Wellens zijn ploegmaat Van Santvliet wist af te
schudden. Op bijna twee minuten van leider Nys knokte
wereldkampioen De Clercq voor een zesde plaats met Ben Berden,
Sven Vanthourenhout en Gerben De Knegt.
Op tweede kerstdag mocht Groenendaal met
een gerust gemoed de laatste ronde aanvatten als triomfronde,
maar één dag later mocht Sven Nys dat al bij het ingaan van de voorlaatste ronde. In de laatste rechte lijn begon de Balenaar
al vroeg te juichen. Op enkele meters van de aankomstlijn sprong hij nog frivool
van zijn fiets, liep enkele meters en stak bij het
overschrijden van de meet zijn vuile Colnago-fiets in de
lucht.
De strijd voor de tweede plaats zorgde wel nog voor
spankracht. In het slijk ging Richard Groenendaal nog weg van
Tom Vannoppen, die moedig had gestreden, maar vrede moest
nemen met een derde plaats. Sven
Nys deed een goede zaak in de stand om de Trofee Gazet Van
Antwerpen. Na Essen won hij nu ook in Loenhout. Hij stoot zo
Bart Wellens van de troon. Zijn voorsprong bedraagt echter wel
slechts vijf puntjes, omdat Wellens nog vierde werd. Mario De
Clercq volgt nog op de derde plaats met achttien punten
achterstand op leider Nys.
Tekst: Gilles Simonet
Foto: Hans Deveuster
Reacties
 Sven Nys maakte er
een ware demonstratie van. "Mijn start was nochtans
heel slecht", vertelde Nys
op de kleine persconferentie na afloop
van de wedstrijd. "Ik schoot
uit mijn pedaal en zat niet eens meer bij de eerste tien.
Gelukkig behield ik altijd zicht op wat voor mij gebeurde. Na
de eerste ronde kon ik op de weg in de finishzone een zevental
concurrenten voorbijsnellen en daarna kon ik aan mijn
opvoering beginnen. Ik ging meteen
naar de leiding, trok keihard door en heb niemand meer
terug gezien.
Een hele geruststelling eigenlijk,
want hoewel het niet eens veertien
dagen geleden is dat ik in Essen nog gewonnen heb, wilde ik in
deze kerstperiode toch nog eens winnen om er zelf van
overtuigd te zijn dat er aan de conditie niets scheeld.
Dat kon niet in Kalmthout, evenmin
in Hofstade. Deze
overwinning is dus meer dan welkom hoor! Temeer daar ze
er op zo’n overtuigende manier tot stand
kwam, terwijl de anderen me toch niet zomaar zullen
laten rijden hebben. Echt waar, ik
ga straks met een goed gevoel slapen en morgen flink genieten
van een rustdag, want met Diegem
zondag en Baal woensdag wachten me nog twee belangrijke
opdrachten. Zowel in de Superprestige als in de Gazet van
Antwerpen Trofee Veldrijden de leidersplaats verdedigen is
niet van de poes natuurlijk,"
aldus een tevreden winnaar. Op de televisie bedankte Sven Nys
nog zijn kinesist. "Voor de start in Hofstade had ik nog
stramme spieren van de zware wedstrijd in Kalmthout. Daardoor
vlotte het niet in Hofstade. 's Avonds ben ik dan nog naar
mijn kinesist gegaan voor een massage. Ik dank deze
overwinning dan ook aan hem want vandaag zat alles perfect."
 Sven Nys
neemt door zijn overwinning de koppositie in de GVA-trofee
over van Bart Wellens. "Twee keer
heb ik pech gehad”, klaagde
Bart Wellens. "Twee
keer ging ik in de aanvangsfase tegen
de vlakte.
Eerst kwam ik bij de afdaling van de brug tegen een boom
terecht en in de tweede ronde
tikte ik tegen het achterwiel van Tom Vannoppen
aan. Daarna heb ik hard
moeten werken om nog als vierde te
kunnen finishen. Vaarwel
leidersplaats dus, maar met een achterstand van slechts vijf
punten op Sven Nys blijft alles uiteraard
nog mogelijk."
Op tweede kerstdag
wist Groenendaal nog te winnen in Hofstade, voor Sven Nys.
De kranten titelden toen: "Rabo boven!" Een dag later, in
Loenhout, was Rabobank weer één en twee, zij het in de
andere volgorde. "Een lekke band in de eerste ronde
was niet het einde van de pech die ik
kende", zuchtte Richard
Groenendaal met een proper
aangezicht. "Daarna ben ik
door Wellens, weliswaar niet met opzet,
ten val gekomen. Tenslotte ben ik met mijn hoofd tegen het
hoofd van een toeschouwer gebotst. Een harde klap, die me
flink wat pijn bezorgde. Kortom,
het was alles behalve mijn dagje.
Maar het doet niets af aan de overwinning van Sven Nys
hoor. Vandaag
had hij echt vleugels. Er was heus
niets tegen te beginnen."
Tekst: Gilles
Simonet
Foto's: Hans Deveuster
Deelnemers
1.
 Richard
Groenendaal
2. Gerben De Knegt
3. Wim De Vos
4. Camiel Vanden Bergh
5. Maarten Nijland
7. Harm Bronkhorst
8. Christian Heule
9. Michael Baumgartner
12. Petr Dlask
13. Jiri Pospisil
14. Vaclav Jezek
21. Tadeusz Korzeniewski
22. Pawel Cierpikowski
23. Radoslaw Czapla
24. Marek Cichosz
25. Dariusz Gil
26. Jonathan Page
28. Jean Pierre Serafini
30. Matthew Ellis
31. Bryan James
32. Martin Eadon
33. Daniel Alexander
36. Vaclav Metlicka
37. Robert Glajza
38. Pavel Medved
39. Marian Hecl
40. Torst Wittig Kupfernagel
45. Peter Presslauer
46. Keiichi Tsjujiura
47. Shynia Ikemoto
48. Constantino Fernandez
51. Erwin Vervecken
52. Mario De Clercq
53. Bart Wellens
54. Sven Nys
55. Peter Van Santvliet
56. Ben Berden
57. Tom Vannoppen
58. Sven Vanthourenhout
59. Arne Daelmans
60. Wim Jacobs
61. Kris Wouters
62. Paul Van Loon
63. Kevin Bossaerts
64. Davy Commeyne
Foto's
De winnaar en tevens de nieuwe leider
in de GVA-stand Sven Nys,
tussen zijn ploegmaat Richard
Groenendaal en Tom Vannoppen.
Meer foto's
| 
