|
Verslag
In het kleine veldritwereldje staat
Allerheiligen synoniem voor de cyclocross van Oudenaarde op en
rond de Koppenberg. Deze Oost-Vlaamse cross staat garant voor
veel volk, sfeer, harde sport en spektakel. Het uitgestrekte
parcours kreeg dit jaar vier wedstrijden over zich heen:
namelijk de nieuwelingen-, de junioren-, de dames- en de
elitecross. Deze laatste maakte sinds dit jaar deel uit van de
Gazet Van Antwerpen
 Trofee Veldrijden. Meteen kreeg
organisatie vzw Sint Pietersvrienden de eer de spits van dit regelmatigheidscriterium af te bijten.
Bij de veldrit voor de
jongste, de nieuwelingen dus, ging de strijd tussen de
Nederlander Ricardo Van der Velde en de Belgen Quentin
Bertholet, Stijn Joseph en Jan Aernouts. Na vier zware ronden
was het Stijn Joseph die aan het langste eind trok, ondanks
enkele verwarring rond zijn exacte naam. Vervolgens bij de
junioren was het de Belgische topfavoriet Dieter
Vanthourenhout die de sterkste bleek. Hij klopte de
Nederlander Sebastiaan Langeveld en zijn landgenoot Quincy
Vens. De laatste cross vooraleer de grote blikvanger van start
ging, was die voor de dames. Daar zagen we wereldkampioene
Laurence Leboucher er bovenuit steken. Hilde Quintens werd
knap tweede voor Marianne Vos.
14.50... de spanning stijgt. Iedereen wacht op dat verlossende
startschot. 15.00 PAF! Daar is dat schot dan. 67 elite renners
met contract, elite renners zonder contract en beloften
sprinten naar de voet van de Koppenberg. Bij de eerste voeling
met de wereldberoemde kasseien namen Erwin Vervecken en Mario
De Clercq het heft over van de jonge revelatie Wim Jacobs. Zij
draaiden ook als eersten het veld in. Thuisrijder De Clercq
ging meteen hard door. Richard Groenendaal pikte in terwijl
Sven Nys en Erwin Vervecken enkele meters prijs gaven. Tom
Vannoppen reed toen al alleen in vijfde stelling. Bart
Wellens, Sven Vanthourenhout en de sterk gestarte Jacobs
reden nog verderop.
De tweede doortocht leek al beslissend te zijn.
 Groenendaal
kon fietsen waar De Clercq moest lopen en maakte zo een
kloofje. Sven Nys kwam zelfs tot bij de wereldkampioen. Erwin
Vervecken had een mindere dag en verloor zienderogen terrein
op de koplopers. Ook zijn ploegmaat Bart Wellens leek er niet
goed bij te zijn.
Tot halfweg koers bleef de wedstrijdsituatie min of meer
gelijk, tot Sven Nys zich net voor de gevaarlijke afdaling kon
ontdoen van Mario De Clercq. De Brabander ging solo achter
zijn ploegmaat aan. Het leek er sterk op dat de man in vorm
ook bij de Nederlander zou geraken, maar wanneer hij tot op 7 seconden kwam ging de man uit St-Michielsgestel weer
harder rijden. Nys kwam nooit bij
Groenendaal en verloor zelfs terrein om uiteindelijk weer goed
te maken. Groendaal won verdiend. Nys werd even verdiend
tweede op tien seconden. Ondertussen had Bart Wellens zijn
tweede adem gevonden. De Kempenaar reed een prachtige tweede
wedstrijdhelft en kegelde zo de wereldkampioen van het podium.
De publiekslieveling van Oudenaarde had blijkbaar zijn motor
wat oververhit onder het luidde gejoel van de duizenden
supporters. Peter Van Santvliet reed weer zijn wedstrijdje en
werd knap vijfde, voor de Tsjech Vaclav Jezek. Sven
Vanthourenhout en Erwin Vervecken spurtten nog voor de zevende
plek. De Domo-renner won van de SpaarSelect-renner. De
Nederlandse kampioen Gerben De Knegt werd uiteindelijk nog
negende na een wisselvallige wedstrijd. De revelatie van het
nog jonge seizoen Wim Jacobs werd tiende.
Tekst: Gilles Simonet
Foto: Hans Deveuster en Geoffrey Ketels
Reacties
Winnaar van vorig jaar, nu tweede, Sven Nys: “Ik denk dat ik
heel de koers hetzelfde tempo reed als Richard. Alleen de
eerste twee ronden heeft hij iets
 sneller gereden. Dan heb ik
misschien iets te lang zitten wachten in het wiel van Mario De
Clercq. Ik wou er in één ruk naartoe rijden, maar daarvoor
vond ik het gat net ietsje te groot. Ik hoopte dat Mario ons
tot op vijftien seconden kon terugbrengen. Dat lukte jammer
genoeg niet. Ik kom uiteindelijk zelf nog terug tot op zeven
seconden en dan voel je ook wel dat je het beste gehad hebt.
Ik heb geprobeerd. Daarna kon ik nog constant hetzelfde tempo
aanhouden als Groenendaal. We waren volgens mij weer aan
elkaar gewaagd. Alleen was hij de eerste twee ronden wat
sneller.” De Koppenberg is volgens velen één van het zwaarste
parcours uit het hele veldritcircuit. “Het is tot nu toe al de
zwaarste cross van het seizoen. Ik denk dat je eigenlijk twee
keer per ronde de Koppenberg op moet. Na een uur koersen
begint dat wel door te wegen. Ik moet zeggen dat ik de laatste
ronden nog een vrij aardig tempo kon opleggen en niet in één
zakte. Ik heb de indruk dat ik nog verbeter. Dat geldt ook
voor Richard. Mijn conditie is zeker niet slechter dan de
voorbije weken. In tegendeel, ze is zelfs iets verbeterd, denk
ik. Dit was een typisch Groenendaal parcours.
Winnaar Richard Groenendaal: “Sven heeft
gelijk als hij zegt dat dit een Groenendaal parcours was. Ik
wist het van tevoren. Ik heb voor het seizoen de kalender bij
me gepakt en eens gekeken naar de wedstrijden. De wedstrijden
die me bijna op het lijf geschreven heb ik met stip aangeduid.
Die wil ik echt winnen. Vandaag was er dal al ééntje van.”
Vorig jaar werd Groenendaal tweede. Nu was het parcours wel
zwaarder. “Ja, dat viel eigenlijk best mee, hoor. De enige
grote verandering was een langer stukje lopen. Er was ook meer
wind. Dat was nadelig op de kasseien maar was dan weer wel
positief in de beklimming in het veld. Dan had je wind in de
rug.” Sven Nys kwam gedurende de wedstrijd aardig dicht bij de
Nederlander. “Op dat moment zat ik echt steendood. Hij kwam
ook terug in de ronde waar ik van fiets wisselde. Hij moest
het verschil maken met De Clercq, terwijl ik aan een constant
tempo kon rijden. Ik wist dat het heel zwaar was en wist dat
als ik counterde op de tweede beklimming dat hij het moeilijk
zou krijgen. Ik heb toen alles gegeven en pakte zo weer
vijftien seconden terug.” Richard Groenendaal maakte een heel
apart gebaar toen die over de streep reed. “Ja, ik deed teken
dat ik dood was. Ik heb vandaag echt afgezien. Het was
ontzettend lastig. Ik wou geen ronde meer doen. Gelukkig
hoefde dat ook niet.” De volgende cross op Groenendaals
verlanglijstje is de Superprestige veldrit van Asper-Gavere.
 Publiekslieveling op de Koppenberg,
wereldkampioen Mario De Clercq: “Het was enorm zwaar. Ik heb
geprobeerd mee te gaan met Groenendaal in het begin van de
wedstrijd. Toen voelde ik al dat het knokken was. Even later
kwam Sven bij mij en voelde ik weer dat ik teveel moest
knokken. Ik heb de eerste ronden gewoon teveel van mezelf
gegeven. Je gaat voor de overwinning en dan probeer je de
eerste man te volgen.” De blessure van Mario De Clercq lijkt
wel verleden tijd. “Vanaf dinsdag voel ik niets meer van pijn.
Vandaag, tijdens de wedstrijd heb ik ook niets gevoeld. Dat is
dus geen excuus. Ik was vandaag gewoon minder dan de anderen.”
Mario De Clercq is wel ambitieus voor de GVA-trofee. “Iedereen
start om te winnen. Ook ik start met die ambitie. Ik ben er al
enkele keren dichtbij geweest. Waarom zou ik die dit jaar niet
kunnen winnen. We zullen zien hoe het de komende wedstrijden
vordert.”
Derde vorig jaar, dit jaar een
tegenvaller, Erwin Vervecken: “Oh, het ging gewoon heel slecht
vandaag. Van bij de start wilde ik mee, maar ik kon gewoon
niet. Elke ronde verloor ik terrein. Uiteindelijk word ik
achtste. Normaal gezien is dit niet echt mijn
lievelingsparcours, maar in goeden doen had ik toch nog derde
of vierde moeten kunnen worden. Ik was vorige week ziek,
misschien zat dat er nog een beetje in. Maar ik voelde deze
week op training wel dat ik goed was. Het zal tegen volgende
week wel beteren.” Vervecken blijft nuchter en wordt niet
ongerust. “Nee, zeker niet. Normaal gezien moet mijn beste
conditie nog komen. Ik hoop dat die er binnen een paar weken
ook aan komt. Mijn maand oktober was tot hier toe nooit goed.
Laten we hopen dat het de komende weken betert.” Erwin
Vervecken bevestigt ook de dominantie van de Rabo-renners Nys
en Groenendaal. “De laatste weken was er weinig of niets aan
te doen. Meestal is het zo dat vooral Nys rond de kerstperiode
wat stil valt. We zullen dus moeten wachten.” aldus de ex-wereldkampioen.
Tekst: Gilles Simonet
Foto's: Hans Deveuster en Geoffrey Ketels
Deelnemers
ELITE
MET CONTRACT
1. Mario De Clercq
2. Sven Nys
3. Erwin Vervecken
4. Richard Groenendaal
5. Bart Wellens
6. Tom Vannoppen
7. Gerben De Knegt
8. Peter Van Santvliet
9. Ben Berden
10. Sven Vanthourenhout
11. Arne Daelmans
12. Vaclav Jezek
13. David Seco
14. Tadeusz Korzeniewski
15. Christian Heule
16. Jonathan Page
17. Davy Commeyne
18. Matthew Ellis
19. Camiel Van den Bergh
20. Joachim Parbo
21. Carsten Schäffer
22. Pawel Cierpikowski
23. Petr Dlask
24. Marek Chicosz
25. Isaac Suarez
26. Torsten Wittig
27. Geoffrey Gremelpont |
BELOFTEN
64. Thijs Verhaegen
65. Martin Bina
66. Bart Aernouts
67. Radomir Simunek
68. Kim Petersen
69. Wesley Van der Linden
70. Tommy Nielsen
71. Daniel Olszewski
72. Nicky David
73. Stieven Galle
74. Frederik Herpol
75. David Kasek
76. Anders Klinkby Hansen
77. Jo Maes
78. Kevin Pauwels
79. Jan Soetens
80. Pavel Soukop
81. Geert Wellens
82. Michaël Cody
83. Martin Zlamalik
84. Mariusz Gil
85. Kryztof Kuzniak
86. Klaas Vantornout
87. Tim Van Nuffel
88. Stijn Penne
89. Jan Geerts |
ELITIE ZONDER CONTRACT
51. Wim Jacobs
52. Pedro Baelen
53. Peter Ballet
54. Koen Beeckman
55. Kevin Bossaerts
56. Nico Clarysse
57. Tom De Kort
58. Glenn De Schoenmaeker
59. Jaak Eeckhout
60. Tom Pynaert
61. Harry Ruiterkamp
62. Rudi Van de Sompel
63. Jan Van Doninck
90. Ronny Poelvoorde |
Het podium bij de Elite zonder contract
Met vlnr: Klaas Vantornout, Vaclav Jezek
en Wim Jacobs |
Foto's
Winnaar Richard Groenendaal met de
bloemen en
de traditionele kasseisteen in de hand.
Foto's:
Album 1
-
Album 2
| 
