Wereldkampioen Sven Nys heeft zijn 23ste zege van het seizoen geboekt. De zege in het Franse Lanarvily was tevens zijn zevende zege van elf WCS-manches. Nys reed in de voorlaatste ronde weg van zijn ploegmaat Richard Groenendaal en smeerde hem nog dertig seconden aan zijn broek. Enrico Franzoi, de man van het eerste wedstrijdhelft, werd knap derde. Lanarvily was de laatste WCS-manche van het seizoen.

De griepepidemie heeft ook het veldritwereldje bereikt. Het voornaamste slachtoffer was Bart Wellens. De pechvogel van het seizoen liet zijn plaats aan zijn ploegmaat Peter Van Santvliet. Ook Erwin Vervecken was wat grieperig, maar was wel net op tijd hersteld om deel te nemen aan de laatste manche van de World Cup Series in Lanarvily, in het Franse Bretagne. Daar kregen de renners een erg zwaar parcours voorgeschoteld. Vooral de weersomstandigheden zorgden daarvoor. De regen zorgde voor een erg zompige omloop en de felle wind maakte dat het tempo erg laag lag.

Italiaans kampioen Enrico Franzoi was de beste starter. Hij legde er meteen de pees op en enkel wereldkampioen, startend in zijn UCI-leiderstrui, kon volgen. Samen trotseerden ze de wind, voor Groenendaal, Vanthourenhout, Jonathan Page, John Gadret en Tom Vannoppen. Nederlands kampioen Groenendaal, gisteren nog derde in Eeklo, liet niet begaan en ging solo op zoek naar  het leidersduo. Ook Gadret en Vannoppen probeerden door de wind aansluiting te vinden.

Na vier ronden kregen we vooraan een groepje van vier renners. Richard Groenendaal en later ook John Gadret vonden hun weg naar de wielen van Nys en Franzoi. Hun voorsprong op de achtervolgers bedroeg al snel een kleine halve minuut. Die achtervolgers waren Petr Dlask en Tom Vannoppen. Zij hadden een minieme voorsprong op een omvangrijker groepje met Van Santvliet, Vervecken, Verstraeten, Vanthourenhout en Page.

Halverwege de wedstrijd plaatste het Rabobank duo Nys-Groenendaal een versnelling. Gadret en Franzoi moesten de rol lossen. Vooral Richard Groenendaal ging fors door en zorgde voor een aanzienlijk gaatje op eerst Gadret en later Franzoi. Achter het viertal reed Vannoppen op 25 seconden, vijf seconden voor Van Santvliet die Vervecken op sleeptouw nam.

Met nog vier ronden te gaan plaatste wereldkampioen Sven Nys een eerste versnelling. Op de hellende strook naar de laatste rechte lijn toe, reed hij weg van zijn Nederlandse ploegmaat. Die gaf echter niet op en moest slechts een vijftal seconden prijsgeven. Veder op kwam er een hergroepering. Er kwam een achtervolgende groep van zeven renners tot stand met Vanthourenhout, Vervecken, Van Gils, Page, Commeyne, Van Santvliet en Vannoppen. Zij streden voor de vijfde stek.

In de finale kwam Richard Groenendaal toch weer in het wiel van Sven Nys. In de wind waren ze samen sterker. Ze werkten goed samen en reden verderweg van Enrico Franzoi. Het was meteen duidelijk dat één van de twee nationale kampioen zou zegevieren.

Net voor het ingaan van de voorlaatste ronde plaatste Sven Nys weer een demarrage, net op dezelfde plek als zijn eerste prik. Deze keer zat er veel meer dash op de versnelling. Nys reed zienderogen weg van Groenendaal en was ontketend. Richard Groenendaal beet op de tanden, maar het mocht niet baten. Sven Nys reed maar liefst 25 seconden weg en vatte de laatste ronde alleen aan.

In die laatste ronde kon alleen pech hem nog van zijn 23ste overwinning van het seizoen houden. Groenendaal zat op 25 seconden, Franzoi op 40 en Gadret op 1min05. Dan volgde Davy Commeyne op 1min35. Tom Vannoppen volgde als zesde op al meer dan twee minuten.

Wereldkampioen Sven Nys kende geen problemen meer in de slotronde en pakte zijn zevende zege in een World Cup Series-manche. Hij smeerde Richard Groenendaal nog dertig seconden aan zijn broek. Groenendaal werd nog tweede, voor Enrico Franzoi. Thuisrijder John Gadret zorgde voor een internationale topvier. Davy Commeyne werd vijfde.

Nys won dus al 23 wedstrijden. Volgend weekend in Vorselaar en Oostmalle, de twee laatste wedstrijden van het seizoen, kan hij er nog twee bij doen. Zijn hoofddoel daar blijft echter de eindzege in de Superprestige en de Gazet van Antwerpen Trofee Veldrijden te pakken.

Tekst: Gilles Simonet
Foto's: Hans Deveuster

Reacties

Sven Nys was weeral eens de beste. "Het is ongelofelijk eigenlijk. Aan het einde van zo'n seizoen voel ik me nog opperbest. Ik heb ook het geluk gehad dat ik niet ziek werd. Mijn conditie kende op geen enkel moment van het seizoen een dipje. Iedereen gaat nu minder gaan trainen, ook ik, maar de beste blijven de beste. Ik speel nog steeds met de pedalen, zoals ik in Lille al zei. Op een parcours zoals Hoogstraten kan je dat minder laten blijken, maar vandaag was het weer loodzwaar en heeft de beste gewonnen." Nys domineerde de wedstrijd samen met zijn ploegmaat Groenendaal. "Ik heb Richard meegepakt om zo ook de tweede plaats te pakken met onze ploeg. Dat is ook mijn taak. Daarna ben ik zelf mijn kans gegaan. Ik had gewoon zeer goede benen. Het draaide perfect en ik heb nog evenveel zin als in het begin van het seizoen. Zo wil ik mijn seizoen ook afsluiten volgend weekend. Het seizoen is op twee wedstrijden na afgelopen en ik ben nog erg fris. Ik heb een erg goede basis kunnen leggen in de zomer, zoals elk jaar trouwens. Nu ben ik gewoon nog enkele precentjes sterker geworden. Nu kan ik een versnelling plaatsen op een loopstrook. Vroeger was dat niet voor mij weggelegd." aldus wereldkampioen Sven Nys na zijn 23ste seizoens zege.

Pechvogel van de dag was zeker Davy Commeyne. “Ik ben in de eerste ronde 2 keer ten val gekomen. De tweede keer gebeurde dat in de afdaling, gelukkig zonder kwetsuren. Ik probeerde er nog het beste van te maken en won het duel om de vijfde plaats. Zonder die pech stond ik dus zeker op het podium.”

Ook Tom Vannoppen kende pech en zag een vijfde plaats verloren gaan door een lekke band. “Toen Nys, Groenendaal en Franzoi in de aanvangsfase zo hard doortrokken, kon ik niet volgen. Het ging te snel voor mij. Ik concentreerde me dan op de vijfde plaats. Maar een lekke band in de slotronde besliste daar weer anders over”, zei Vannoppen

In laatste instantie mocht Peter Van Santvliet mee naar Lanarvily ter vervanging van de zieke Wellens. Van Santvliet ontgoochelde niet. “Ik heb vandaag bewezen dat ik er nog altijd bij hoor. In de slotfase kreeg ik nog een lekke band, anders zat een top 10 plaats er zeker in. Volgend seizoen wil ik een vaste plaats in de Belgische ploeg. Ik zal dan helemaal topfit zijn”.

Tekst: Gilles Simonet
Foto: Hans Deveuster

Deelnemers

Foto's

Het podium met Richard Groenendaal, Sven Nys en Enrico Franzoi
Meer foto's

1. Sven Nys
2. Richard Groenendaal
3. Enrico Franzoi
4. John Gadret
5. Davy Commeyne
6. Erwin Vervecken
7. Sven Vanthourenhout
8. Tom Vannoppen
9. Wilant van Gils
10. Jonathan Page
11. Peter Van Santvliet
12. Jan Verstraeten
13. Maarten Nijland
14. Wim Jacobs
15. Michael Baumgartner
16. David Derepas
17. Vaclav Jezek
18. Petr Dlask
19. Bart Aernouts
20. Cyrille Bonnand