Niels Albert rekent zich bij de favorieten
Haar netjes in de plooi, het gele Armstrong-armbandje en de sponsors goed zichtbaar: Niels Albert is klaar voor zijn eerste WK bij de beloften. Zelfs het hardbevroren, besneeuwde parkoers kan hem niet deren. "Iedereen zal wel last hebben van de weersomstandigheden, zeker? Zelfs de Tsjechen zullen zich niet op hun gemak voelen, want zoveel sneeuw hebben ze afgelopen seizoen nog niet gezien in onze contreien. En het is toch bij ons dat de belangrijkste crossen betwist worden?"

"Het wordt echter wel een probleem om het juiste spoor te vinden. Je moet je limieten kennen en zeker geen domme dingen proberen uit te halen. Het wordt absoluut een wereldkampioenschap waarin een technisch geschoold renner de beste kansen heeft. " Albert heeft meteen de toon gezet en duwt zichzelf dus in een favorietenrol. Hij is blijkbaar niet bang van de gedoodverfde favoriet Lars Boom.

"Waarom zou ik? Ik heb dit seizoen tegen iedereen al gewonnen, Lars Boom incluis. De Nederlander is uiteraard favoriet omdat hij de jongste weken veel in beeld is geweest tijdens de A-crossen waaraan hij deelnam. Hij is fysiek heel sterk, maar technisch heeft hij het soms moeilijk en dat kan hem hier wel eens parten spelen. Lars blijft natuurlijk, samen met de Tsjechen en de Zwitsers, een te duchten tegenstander. Ik zal al blij zijn als ik een topvijf kan halen. Als eerstejaars teken je op voorhand voor dit resultaat, maar ik hoop wel stiekem op meer."

Albert probeert tijdens het gesprek wel angstvallig de naam van Kevin Pauwels niet te laten vallen. De uittredende wereldkampioen is altijd goed voor een sterk nummertje.`"Ach, we zien wel!" zucht Niels Albert. "Iedereen probeert die tweestrijd op de voeren, maar we gaan mekaar zeker geen stokken in de wielen steken. Uiteraard is het meestal ieder voor zich, maar de Belgen gaan mekaar niet in het verlies rijden."

"We gaan binnen de jongerenploeg ons best doen om de wereldtitel binnen te halen. Hopelijk verhuist de regenboogtrui dan naar Tremelo. Het zou prachtig zijn, toch?"

Tekst: Luc Decoster
Foto's: Hans Deveuster