|
Verslag
Twee jaar na de wereldtitel
bij de beloften van Enrico Franzoi, maakte junior Davide Malacarne de
Italiaanse tifosi weer veldritgek. De wereldbekerwinnaar reed zowat de
hele koers aan de leiding van een kopgroep van vier à vijf man, maar geraakte niet
weg. In de slotronde reed hij met een kleine voorsprong samen met
Taramarcaz en Pfingsten de tartanpiste op. Malacarne won verdiend en
zorgde voor een ongeziene wielergekte. Taramarcaz werd tweede,
thuisrijder Pfingsten derde.
De junioren krijgen traditiegetrouw de eer het
wereldkampioenschap te openen. In het Duitse Sankt Wendel was dat niet
anders. Op het gladde besneeuwde parcours was het thuisrijder Christoph
Pfingsten die als een pas vrijgelaten konijn wegholde. De Fransen
Lejeune en Martinez volgden in zijn wiel. Ook de Nederlander Van der
Velde, de Italiaan Malacarne, de Tsjechen Bambula en Kloucek en de Belg
Pieter Vanspeybrouck zaten mee voorin.
Na een half ronde, bij het eerste obstakel, zette
Davide Malacarne zich op kop. De winnaar van de wereldbeker gaf meteen
het volle pond en zorgde voor de eerste afscheiding. Vooraan kregen we
een groep van zes renners met Malacarne, Van der Velde, Pfingsten,
Vanspeybrouck, Lejeune en Kloucek. Eén van de favorieten, de Zwitser
Julien Taramarcaz, had de boot gemist.
Aan een temperatuur van om en bij de -10 graden lag
het parcours er uiteraard hard en bevroren bij. Davide Malacarne zorgde
voor een verschroeiend hoog tempo zodat Pieter Vanspeybrouck kleine
stuurfoutjes begon te maken. Bij zijn tweede fout ging de Ruisledenaar
tegen de grond op de trappen. Daarbij beschadigde hij zijn voorwiel en
moest hij zijn metgezellen laten gaan.
Ook zonder Belg in de kopgroep ging de wedstrijd
gewoon door. Malacarne bleef aan de kop sleuren, maar Van der Velde,
Pfingsten, de verrassende Lejeune en Kloucek gaven geen krimp. Julien
Taramarcaz was intussen terug gekomen tot op een twintigtal meter.
Hij voelde zich kiplekker op het gladde parcours en kwam in de derde
ronde aansluiten bij de koplopers.
De volgende koploper die tegen de grond ging was
Ricardo Van der Velde. Hij gleed onderuit en zag de rest wegrijden.
Malacarne bleef de forcing voeren met Lejeune en Pfingsten in zijn wiel.
Taramarcaz gaf blijk van een ijzersterke conditie en kwam terug voorin
postvatten. Hij bracht Van der Velde met zich mee. Met z'n vijven
maakten ze dus kans op de wereldtitel, maar er was er maar één die echt
indruk maakte: Davide Malacarne. De Italiaans bleef beuken, maar
geraakte tot zijn grote ergernis niet weg. Zou hij het deksel op zijn
neus krijgen?
Met nog twee ronden te gaan werd het alleen maar
spannender. Vooraan geraakte niemand weg en daarachter maakte de Tsjech
Kloucek aanstalten om weer aan te sluiten. Die kwam uiteindelijk niet
dichter want Taramarcaz zette zich plots ook eens op de kop. Ook hij kon
niets forceren en dus ging men met z'n vijven de finaleronde in:
Malacarne, Taramarcaz, Pfingsten, Lejeune en Van der Velde.
In de laatste 400 meter plaatste Davide Malacarne
weer één van zijn ongelofelijke versnellingen. Enkel Taramarcaz kon hem
volgen. Ze reden samen voor de allerlaatste keer de tartanpiste op met
de Duitser Pfingsten op enkele meters. Met z'n drieën gingen ze spurten.
Malacarne begon van op de kop en liet hem niet meer remonteren. De
Italiaan won verdiend, voor de Zwitser Taramarcaz en de Duitser
Pfingsten. Op enkele seconden spurtte de Fransman Romain Lejeune naar de
vierde stek. Nederlander Van der Velde moest vrede nemen met de vijfde
plaats.
Tekst:
Gilles Simonet
Foto’s: Hans Deveuster
Reacties
De nieuwe wereldkampioen bij de junioren komt dus uit Italië. Davide
Malacarne, die eerder dit seizoen al de wereldbeker won, domineerde de
wedstrijd en won verdiend. "Het was niet zo gemakkelijk als het eruit
zag. Ik reed erg veel op kop en kon niemand lossen. In het slot kreeg de
rest het moeilijk, maar Taramarcaz wou niet breken. Julien was voor mij
de grootste concurrent. Uiteindelijk ging het ook tussen ons beide."
Malacarne kwam over de meet en reed recht in de armen van de
veldritgekke tifosi. Spontaan dachten we terug aan Enrico Franzoi die in
Monopoli twee jaar geleden wereldkampioen werd bij de beloften. Bij de
huldiging op het podium reed de nieuwe Italiaanse veldritgod voorbij.
Hij stopte en balde de vuist richting zijn lotgenoot en vriend Davide
Malacarne.
Julien Taramarcaz, de Europese kampioen bij de juniors, kende een
mindere start, maar kwam dan toch vooraan aansluiten. "In de eerste
ronde verloor ik tien seconden. Op zo'n snel en ijzig parcours heb je
even tijd nodig om dat goed te kunnen maken. Ik maakte me niet nerveus
en zo kwam ik in een mum van tijd voorin te zitten." De Zwitser werd in
de spurt geklopt door Davide Malacarne. "Davide kwam als eerste de piste
op en was daardoor de beter geplaatste. Mijn tubes waren minder hard als
de zijne en dus was ik nog meer in het nadeel. Ik ben dus wel blij met
mijn tweede plaats, maar ook met de wereldtitel van Malacarne. Het hele
seizoen, zowel in de wereldbeker als in de andere crossen, waren de twee
beteren. Hij verdiend het dus zeker."
Thuisrijder Christophe Pfingsten ging bij de start wild tekeer.
Uiteindelijk strandde de Duitser op de derde stek. "Ik ben om eerlijk te
zijn wat verast met mijn bronzen medaille. Het doet uiteraard erg veel
plezier, maar ik had het voordien niet verwacht. Voor eigen publiek was
het wel zalig om te rijden. Dit was een wedstrijd om nooit meer te
vergeten."
De Nederlander Ricardo Van der Velde was één van de outsiders voor de
wereldtitel. Hij werd uiteindelijk vijfde. "Ach ja, ik maakte gewoon
teveel fouten. Ik had nochtans ongelooflijk goede benen. Zo voelde het
echter niet aan, maar het koste me erg weinig moeite om telkens terug te
komen tot bij Malacarne. Ik besloot daarom rustig te blijven en wat te
profiteren van het werk van de Italiaan. Door de terugkeer van
Taramarcaz werd de wedstrijd wel nerveuzer. Net voor de spurt laat ik me
dan verassen. Jammer, ik had er echt bij moeten zitten voor de
eindspurt. Ik had wellicht niet kunnen winnen, maar een podiumplaats zat
er dan wel in."
Stijn Joseph werd de eerste Belg in de uitslag. Hij werd pas
veertiende. "Ik heb nochtans alles gegeven. In het begin ging het erg
moeizaam. Ik voelde me niet echt zeker op dit soort parcours en de benen
waren nogal stram. Ik besloot toch rustig
te blijven en renner per
renner voorbij te steken. Uiteindelijk kwam ik nog op een veertiende
plaats terecht, waarmee ik me wel tevreden moet stellen. Het heeft geen
zin om te zwaar ontgoocheld te zijn." Joseph was wel onder de indruk van
de omloop. "Echt zottenwerk! Het is een erg gevaarlijke en zware
omloop."
Jan Aernouts kwam net na Joseph over de meet. "Ik viel al in de
eerste ronde. Ik verloor erg veel tijd en mijn wedstrijd zat er al op.
Het kostte me erg veel moeite om terug te komen. Veel van mijn krachten
gingen daar reeds verloren. Bovendien kreeg ik dan nog af te rekenen met
kettingproblemen." Aernouts was toch wel ontgoocheld. "Er zat zeker meer
in, vind ik. Toptien was mijn doel en dat haal ik niet. Nu ja, het is nu
zo en het was best wel een goede ervaring."
Davy De Scheemaeker kwam binnen op twee minuten en half van winnaar
Malacarne. "Het was de eerste keer dat ik op de sneeuw reed dit seizoen.
Toen ik het parcours hier zag, wist ik al dat het niets voor mij was.
Echt ontgoocheld ben ik dus niet. Het kon altijd wat beter, maar zo'n WK
is best wel een nerveuze bedoening."
Eerstejaars junior Tom Meeusen was erg kort van stof. "Ik heb
constant problemen gehad met mijn ketting. Vooraan reed ik met een enkel
blad en daar kende ik erg veel miserie mee. Zo verloor ik erg veel tijd
en zat er nooit een goede prestatie in." Daarna droop de Kempenaar
ontgoocheld en verstijfd van de koud af naar een warme douche.
Tekst: Gilles Simonet
Foto's: Hans Deveuster
Deelnemers
1. Jan Arnouts; 3. De
Scheemaeker Davy; 4. Stijn Joseph; 6. Tom Meeusen; 8. Pieter
Vanspeybrouck; 9. Ondrej Bambula; 11. Lukas Kloucek; 12. David Menger;
13. Martin Nemecek; 14. Ondrej Zelinka; 15.
Julien Berard; 17. Romain Lejeune; 18. Geoffrey Lorrain; 19. Yannick
Martinez; 20. Guillaume Perrot; 21. Ricardo
Van der Velde; 22. Savié Van Horik; 23. Rik van Ijzendoorn; 24. Boy Van
Poppel; 25. Patrick Vliegen; 26. Romain Beney; 27.
Matthias Flückiger; 28. Pascal Meyer; 29. Natanael
Rother, 30. Julien Taramarcaz; 31. Patrick Nuber; 32. Christoph
Pfingsten; 36. Sacha Wagner; 37. Philip Walslebern; 38.
Sascha Weber; 39. Cristian Cominelli; 40. Davide
Malacarne; 42. Loris Bompieri; 44 Omar Sottocornola; 45. simone Paven ;
47. Ander Gomez Elorriaga ; 48. Mauro Gonzalez Fontan; Gorka Izaguirre
Insausti; 50. Victor Rodriguez Vazquez ; 52.
Braden Kappiues ; 53 Charles Marzot; 54. Adam McGrath; 55. Mtichell
Peterson; 56. Bjorn Seleander; 57. Tomasz Domagala; 58. Sylwester
Janizewski; 59. Dawid Romanowski; 60. Amadeusz Rudzinski; 61. Marcin
Sobiepanek; 62. Alex Atkins; 63. Paul Cox; 64. Tom Last; 65. Mark
Thwaites; 66. David Claerebout; 67. Kim Michely; 68. David Scloesser;
69. Robert Bachraty; 70. Robert Gavenda; 71. Dusan Janduch; 72. Yu
Takenouchi; 73. Joel Dion-Poitras; 74. Lucian Logigan; 75. Marius
Petrache; 77. Roman Skochko
Foto's

Het WK-podium bij de junioren met wereldkampioen Davide Malacarne
tussen Julien Taramarcaz (2) en Christoph Pfingsten (3).
Meer foto's
|