Wat algemeen verwacht werd is gebeurd: Sven Nys is de nieuwe wereldkampioen veldrijden. De Balenaar had het wel veel moeilijker dan verwacht. De wedstrijd bleef heel lang gesloten. Pas in het slot wisten Nys, Vervecken, Vanthourenhout, Mourey en Commeyne zich af te scheiden. Nys zette aan in de laatste ronde en behield zijn kleine voorsprong op Vervecken. Vanthourenhout werd derde. Nys heeft de Grand Slam bijna beet.

Sankt Wendel en haar omgeving was al het hele weekend lang voor grotendeels Belgisch gekleurd. De elitewedstrijd was de laatste van vier en de Belgen hadden nog geen medaille. De grote mannen moesten daar voor zorgen. Eén medaille? Twee medailles? Of toch weer drie? En welke dan? En vooral wie? Een spannende wedstrijd op een zwaar en spekglad parcours moest al deze vragen beantwoorden. De hoofdvraag die al het hele seizoen domineert is: "Kan Sven Nys eindelijk zijn favorietenrol op een WK waarmaken?" Ook op die vraag kwam er eindelijk een antwoord.

Als UCI-leider kreeg Sven Nys de beste startpositie. Die benutte hij volledig en vloog Kim Gevaerts gewijs over de tartanpiste. Davy Commeyne en Sven Vanthourenhout zaten in zijn wiel. Toch was het de Zwitser Michael Baumgartner die het pak door de eerste moeilijke lussen stuurde. Verder kenden ook Franzoi, Vervecken, Vannoppen, Mourey en Groenendaal een goede start. Uittredend wereldkampioen Bart Wellens kende een mindere start, maar schoof snel naar voren.

Nys nam halverwege de eerste ronde het commando over en voerde het tempo een eerste keer de hoogte in. Het pak scheurde niet en dan werd het al duidelijk dat het wel eens een spannende wedstrijd kon worden. Net voor de materiaalpost kende Nys even pech. Hij reed lek en moest dus gaan wisselen. Hij verloor daarmee een tiental plaatsen. Vooraan pakte Vannoppen de kop. Later pakte zelfs Amerikaan Jonathan Page even de kop.

De wedstrijd bleef erg gesloten. Wanneer er even afscheiding kwam, kwam alles even later gewoon weer samen. Mindere goden als Camiel Van den Bergh, Françis Mourey, Ryan Trebon, Jonathan Page en Martin Zlamalik reden moeiteloos mee voorin. Dat gaf Bart Wellens ook de kans voorin post te komen vatten.

Diezelfde Wellens ging een ronde later bijna tegen de vlakte. Hij wist zich in extremis recht te houden, maar moest wat later afstappen met materiaalpech. Hij kon pas terug vertrekken in 25ste positie.

Halverwege de wedstrijd kregen we vier leiders met een alomtegenwoordige Sven Nys, Erwin Vervecken, Sven Vanthourenhout, Tom Vannoppen en de onverwachte Martin Zlamalik. Nys bleef proberen een kloofje te slaan, maar eerst Vannoppen en later Vervecken braken niet. Het stropte even en dat liet Mourey en Commeyne toe vooraan weer aan te sluiten. Ook Baumgartner, Franzoi, Groenendaal en uiteindelijk Bart Wellens zaten niet zo ver af.

Met nog vier ronden te gaan zaten er plots vijf Belgen en een Fransman op kop: Nys, Vannoppen, Vanthourenhout, Vervecken, Commeyne en Mourey. Ook die ontsnapping ging niet door want Franzoi, Baumgartner, Page, Zlamalik, Gadret, Dlask, Van Gils, Trebon en Wellens kwamen terug aansluiten.

De regenboogstrijd was extra spannend. Wanneer Tom Vannoppen zijn fiets liet vallen op de trappen kwam er toch weer wat verbrokkeling. Nys trok door, Vervecken reageerde. Zo ging het even door. Wanneer ook Groenendaal in de fout ging bij het oprijden van de tartanpiste kwamen Nys, Vervecken en Vanthourenhout alleen voorop. Mourey en Commeyne volgden op enkele meters.

Op een licht hellend stuk versnelde Nys weer. Erwin Vervecken ging diep om te kunnen reageren. Hij brak net niet. Samen met Vervecken en Vanthourenhout ging de gedoodverfde wereldkampioen Sven Nys de laatste ronde in. Vervecken pakte de kop op de tartanpiste, terwijl ploegmaats Nys en Vanthourenhout achter zijn rug een praatje maakten. Nys moest even glimlachen.

Erwin Vervecken rekende uiteraard op zijn spurt en nam resoluut de leiding in de laatste ronde. Sven Nys wist hem toch voorbij te gaan en plaatste een ultieme aanval in een technische afdaling. Hij pakte 20 meter en gaf daarna het volle pond. Sven Vanthourenhout stak Vervecken even voorbij om af te stoppen, maar kon dat niet lang volhouden. Vervecken leek nog even terug te komen, maar Nys hield stand. Met een kleine voorsprong ging hij de tartanpiste op: zegezeker.

Sven Nys pakte onder luid applaus zijn eerste wereldtitel bij de profs. De kroon op een fantastisch seizoen, op een al schitterende carrière. Erwin Vervecken behaalde nog de tweede plaats, voor Sven Vanthourenhout die tevreden was met de winst van zijn ploegmaat en landgenoot en uiteraard met zijn tweede bronzen meidalle in evenveel jaar. Françis Mourey werd vierde en eerste niet-Belg. Davy Commeyne werd erg verdienstelijk vijfde.

Tekst: Gilles Simonet
Foto’s: Hans Deveuster

Deelnemers

1. Bart Wellens; 2. Bart Aernouts; 3. Davy Commeyne; 4. Wim Jacobs; 5. Sven Nys; 7. Tom Vannoppen; 8. Sven Vanthourenhout; 10. Erwin Vervecken; 11. Kamil Ausbuher; 12. Petr Dlask; 13. Vaclav Jezek; 16. Zdenek Mlynar; 18. Martin Zlamalik; 19. Gerben de Knegt; 20. Richard Groenendaal; 21. Maarten Nijland; 22. Camiel Van den Bergh; 23. Wilant Van Gils; 24. David Derepas; 25. John Gadret; 26. Arnaud Labbe; 27. Francis Mourey; 28. Michael Baumgartner; 29. Christian Heule; 30. Beat Morf; 31. Jan Ramsauer; 33. Marco Bianco; 35. Enrico Franzoi; 36. Simone Masciarelli; 37. Daniele Pontoni; 38. Stefano Toffoletti; 40. Jody Crawforth; 41. Santiago Armero Sanchez; 43. David Seco; 44. Isaac Suarez; 46. Unai Yus Kerejeta; 47. Milan Barenyi; 48. Robert Glajza; 49. Maros Kovac; 50. Vaclav Metlicka; 51. Jonathan Page; 52. Eric Tonkin; 53. Ryan Trebon; 54. Ben Turner; 55. Barry Wicks; 56. Fabian Brzezinski; 58. Jens Schwedler; 59. Johannes Sickmuller; 60. Steffen Weigold; 61. Dariusz Gil; 62. Tadeusz Korzeniewski; 63. Gusty Bausch; 64. Peter Presslauer; 65. Peter Morse; 66. Greg Reain; 67. Robin Seymour; 68. Keiichi Tsujira

Foto's

Het WK-podium bij de elites met wereldkampioen Sven Nys, tussen Erwin Vervecken (2) en Sven Vanthourenhout (3).
Meer foto's