Voor Belgisch kampioene Veerle Ingels werd het wereldkampioenschap een afknapper van formaat. Haar snelle start en een plaats binnen de kopgroep veranderden al in de tweede ronde in een onmogelijke achtervolging. Eén hapering op de trappen en een ferme duikeling tussen de balkjes maakten een vroegtijdig einde aan de realistische hoop op een plaats binnen de toptwintig. Ze eindigde uiteindelijk achtentwintigste op meer dan zes minuten van wereldkampioene Kupfernagel.

"Ik kwam met bescheiden ambities aan de start, maar een plaats in de subtop moest toch mogelijk zijn." zuchtte een ontgoochelde Veerle Ingels. Ik kwam heel goed weg en zat al snel in het spoor van de kopgroep met Kupfernagel, Melchers en Leboucher. Ik probeerde echter na de eerste hapering op de trappen te snel opnieuw in hun spoor te geraken. Ik kwam vrij zwaar ten val tussen de balkjes en toen zat de schrik er goed in. Ik kwam teerecht op mijn hoofd en was even suf. Ik durfde nadien niet meer voluit te gaan en zag snel in dat het vroegtijdig over was."

"Ik weet dat ik nog een lange weg moet afleggen, maar ik ben zeker dat ik mijn weg kan vinden in het internationale veldrijden." "Ik heb het nu echter wel even gehad. Ik vermoed dat ik nog eenmaal in Oostmalle in het veld in actie kom. Ik wilmijn nationale driekleur dit
seizoen toch nog eenmaal tonen."

Tekst: Luc Decoster
Foto: Hans Deveuster