Net als vorig jaar in Pont-Château werd het thuispubliek ook nu dol tijdens de dameswedstrijd. Toen won Laurence Leboucher voor eigen volk en werd Maryline Salvetat tweede. Nu deden Hanka Kupfernagel en Sabine Spitz die stunt over, maar dan voor Duitsland. Kupfernagel won en was diep ontroerd. Spitz volgde op een kleine halve minuut. Mirjam Melchers spurtte naar een bronzen medaille, de eerste voor Nederland.

Zondagvoormiddag staat op een wereldkampioenschap veldrijden sinds 2000 synoniem aan het WK voor de dames. Het Duitse volk keek enkel naar deze wedstrijd uit. Het was dan ook de enige wedstrijd die live te volgen was op de Duitse televsie. Waarom dan? Eén antwoord: topfavoriete Hanka Kupfernagel. Naast de tweevoudige wereldkampioene waren er nog heel wat outsiders die de wedstrijd spannend moesten maken: Daphny Van den Brand, Laurence Leboucher, Maryline Salvetat en Marianne Vos. Van de Belgische dames werd weinig verwacht. Een toptien notering zou al een succes zijn geweest.

Het was wereldkampioene op de weg Marianne Vos die op de tartanpiste uit stilstand meteen een gat sloeg op het hele peloton. In het veld kwam Van den Brand echter meteen aansluiten met Kupfernagel, Spitz, Melchers, Leboucher en Salvetat. Het was de Duitse Spitz die het eerste initiatief nam. Zij legde het tempo meteen erg hoog.

Even leek het erop dat het een duoveldrit zou worden. Voorin kregen we een Duits koppel, een Frans koppel en een Nederlands koppel. De Duitse tandem Kupfernagel-Spitz reed voorin. Topfavoriete Kupfernagel plaatste enkele versnellingen, maar het was telkens uittredend wereldkampioene Leboucher die haar counterde.

Gedurende de twee volgende ronden hadden we zes leidsters met Kupfernagel, Leboucher, Spitz, Salvetat, Van den Brand en Melchers. Wanneer Hanka Kupfernagel alweer eens een demmarage plaatste, moest de kleine Nederlandse Van den Brand als eerste lossen. De volgende die eraf moest was ook een Nederlandse. Mirjam Melchers liep gezwind over de balkjes, maar vergat haar fiets mee te nemen. Zo kregen we een Duits-Frans duel voor de regenboogtrui bij de vrouwen.

Hanka Kupfernagel was erg gebrand op een derde titel en plaatste een volgende tempoversnelling. Deze keer kon Leboucher hem niet beantwoorden en dus was de wederhelft van Mike Kluge alleen op weg naar de zege. Van zes seconden voorsprong ging het naar twaalf seconden en later naar zestien. Kupfernagel was sterk, maar uiteraard stopte Sabine Spitz in de achtervolging ook af. Het werk was aan de Françaises Leboucher en Salvetat.

Wanneer de voorsprong van Kupfernagel groot genoeg was, ging Sabine Spitz zelf op zoek naar een zilvere medaille. Ze liet Salvetat en Leboucher ter plekke en maakte het volk nog gekker. De Franse meiden moesten leedzaam toekijken en werd zowaar nog bijna ingehaald door Mirjam Melchers. De strijd om het brons was plots nog heel erg spannend.

Terwijl Kupfernagel al een feestje bouwde in de slotronde en Spitz toch vrij zeker mocht zijn van de tweede plaats, kwam Mirjam Melchers wel degelijk terug bij de twee Franse meiden. Zij moesten spurten op de tartanpiste voor de laatste podiumplaats.

Kupfernagel won haar derde titel en dat voor eigen volk. Al wenend reed ze over de meet. In plaats van meteen naar haar man en verzorger Mike Kluge te rijden, reed ze nog even al juichend terug. Ze groette haar volk en wachtte haar eveneens triompferende landgenote Sabine Spitz op. Die werd knap tweede. De Nederlandse Mirjam Melchers gaf de Fransen nog lik op stuk en spurtte naar het brons. Salvetat werd vierde, Leboucher vijfde. Eerste Belgische werd uiteindelijk Anja Nobus op de achtste plaats. Hilde Quintens, die een einde maakt aan haar carrière, werd verdienstelijk dertiende.

Tekst: Gilles Simonet
Foto’s: Hans Deveuster

Reacties

Hanka Kupfernagel kon met haar emoties geen blijf. Ook op het podium liet ze de tranen rijkelijk vloeien. "Het was net alsof ik vandaag in een tunnel reed. Ik hoorde enkel het geschreeuw van het volk. Zij stuwden mij vooruit. Het was echt zalig om zo te koersen. Dat wil niet zeggen dat ik het niet zwaar vond, maar het ene doet het andere vergeten." Gisteren zat Kupfernagel nog even samen met haar landgenote Sabine Spitz. "Het is haar eerste WK, want eigenlijk is ze mountianbikester. We hebben onze kansen vergeleken en we kwamen tot de conclusie dat we het ploegenspel perfect konden spelen. Ons plannetje is ook perfect gelukt." Maar het kon ook anders lopen. De laatste dagen op training had de Duitse Kupfernagel steeds af te rekenen met materiaalpech.

Sabine Spitz maakte van haar eerste wereldkampioenschap meteen eentje om niet gauw  te vergeten. "Ik had het helemaal niet verwacht en zeker niet op dit parcours.  Ik ben hier al sinds maandag en toen lag de ondergrond helemaal anders bij. Op die paar dagen werd het herschapen in een ijzig en zeer technisch parcours."

De Nederlandse Mirjam Melchers werd knap derde."Ik moet zeggen dat ik niet meteen zag zitten op deze ondergrond. tijdens oefenrontjes kwam ik een paar keer ten val. Dus ik probeerde vandaag niet te veel risico te nemen. Toen ik het Franse duo zag, wist ik dat ze te pakken waren. Ik was echter wel verrast dat ik derde werd. Ook al pakte ik hier een medaille vandaag, ik ga me toch focussen op het wegseizoen. Dat is nog steeds het belangrijkste voor mij."

Hilde Quintens werd dertiende in haar laatste wedstrijd. "Heel mooi om zo afscheid te nemen. Ik ben 40 jaar en daarmee de oudste deelneemster. En dan toch nog twaalfde worden. Ik ben tevreden." De omloop lag er lichtjes anders bij dan gisteren. "Qua gladheid viel het goed mee. Gisteren was het gevaarlijker. Nu had je geen sporen meer, waardoor je kon vallen. Ik had het liever zoals gisteren gehad, meer technisch. Als mountianbikester moest mij dat beter liggen. Nu ja, het zij zo. Ik ben tevreden, ik heb er veel uitgehaald. Misschien niet het maximum, maar veel meer had ik ook niet verwacht."

Loes Sels nam een sterke start, maar kwam meermaals pech tegen. "Op een gegeven moment wil ik terug op mijn pedaal springen, maar voel ik geen pedaal meer. Die was er gewoon af en hing nog onderaan mijn schoen. Ik moest hem zelf losmaken en dat lukte helemaal niet. In de materiaalpost hebben ze mij dan geholpen, maar ik er uiteraard onnoemelijk veel tijd mee verloren. Ik kreeg dan een andere fiets, die ik niet zo gewend ben. Toch heb ik nog veel goed gemaakt. Ik voelde me echt goed en daarom is het wel jammer dat dit nu juist gebeurd. Jammer van de tegenslag want er zat echt een goede prestatie in."

Anja Nobus was na afloop best tevreden met haar behaalde achtste plaats. "Ik had gezegd dat ik de eerste tien ging halen en heb dat ook kunnen doen. Hoewel de ondergrond er toch wat glibberig bij ligt, kan je op sommige stukken toch uithalen met kracht. Ik verloor al vroeg enkele meters door een valpartij. Het gaatje dichtrijden op de voorliggers lag er gewoon niet meer in."

Tekst: Gilles Simonet en Geoffrey Ketels
Foto's: Hans Deveuster

Deelnemers

1. Laurence Leboucher; 2. Aline Parsy; 3. Maryline Salvetat; 5. Nadia Triquet; 6. Josie Beggs; 7. Barbara Howe; 8. Sarah Kerlin; 9. Ann Knapp; 10. Rhonda Mazza; 12. Corine Dorland; 13. Arenda Grimberg; 14. Reza Hormes-Ravenstijn; 15. Mirjam Melchers; 16. Daphny Van den Brand; 17. Marianne Vos; 18. Gabriella Day; 19. Louise Robinson; 20. Victoria Wilkinson; 21. Helen Wyman; 22. Veerle Ingels; 23. Anja Nobus; 24. Hilde Quintens; 25. Loes Sels; 26. Paola Bortolin; 27. Monica Brunati; 28. Milena Cavani; 30. Claudia Marsilio; 32. Anabella Stropparo; 33. Birgit Hollmann; 34. Susanne Juranek; 35. Nicole Kampeter; 36. Hanka Kupfernagel; 37. Sabine Spitz; 38. Samantha Nicholson; 39. Tara Ross; 40. Wendy Simms; 41.  Barbora Bohata; 42. Katerina Bohata; 43. Rosa Maria Bravo Soba; 45. Ikumi Tajika; 46. Alexandra Bähler; 47. Catrine Josefsson; 48. Svitlana Tovstohan

Foto's

Het WK-podium bij de dames met wereldkampioen Hanka Kupfernagel, tussen Sabine Spitz (2) en Mirjam Melchers (3).
Meer foto's