Niels Albert heeft zaterdag voor een sterk staaltje veldrijden gezorgd
tijdens het WK voor beloften. Hij kwam uit een onmogelijke positie terug
naar de koppositie en pakte de vijfde stek mee. Geen medaille, maar wel
eerste Belg in dit internationaal gezelschap. Weinigen gaan hem dat
nadoen. Toch was Albert niet helemaal tevreden, want er zat meer in,
veel meer!"Dom, dom, dom!" sakkerde Niels Albert enkele meters na de
eindmeet.
"'In de start schoot ik uit mijn pedaal en ik werd langs alle kanten
voorbijgevlamd. Ik bleef wel kalm en reed op mijn eigen tempo naar de
kop. Daar ging het echter razendsnel en Stybar was ondertussen al buiten
schot."
"Ik had ook geen goed gevoel en dat kwam pas terug toen ik van fiets
veranderde. Die helse achtervolging had echter toch krachten gekost en
dat moest ik op het einde bekopen. Jammer, want een medaille zat er
zeker in. Ik ben zelfs overtuigd van het feit dat, indien ik mijn start
niet had gemist, ik hier vandaag reed voor de wereldtitel."Ik ben
ontgoocheld, jazeker! Maar, aan de andere kant ben ik ook fier op mijn
prestatie. Zeg me maar welke eerstejaarsbelofte me dit gaat nadoen. En
die titel komt er wel. Kijk, vorig jaar won Pauwels en nu Stybar. Beide
renners zijn al minstens twee jaar belofte. Ik ben zelf van plan om nog
minstens twee jaar in deze categorie te blijven en wanhoop zeker niet. Ik heb nog kansen genoeg om wereldkampioen te worden. Mijn eerste jaar
is alvast geslaagd: Ik werd tweede op het EK en het BK en ik kan de
Superprestige nog winnen. Deze vijfde plaats is niet meer dan een
bevestiging van mijn constante prestaties tijdens het seizoen."
Tekst: Luc Decoster
Foto: Hans Deveuster |