> Sven Nys zonder tegenstand naar derde Belgische titel
Verslag

Sven Nys reed in Wachtebeke naar zijn derde Belgische titel bij de profs. De topfavoriet duldde slechts twee ronden het gezelschap van Vannoppen, Berden, Vanthourenhout en Wellens. Daarna reed hij maar liefst anderhalve minuut weg. Hij pakte zo oververdiend de tricoloretrui alsook zijn achttiende seizoenszege. Tom Vannoppen reed naar het zilver, Ben Berden naar het brons. Wellens werd vierde, Vanthourenhout vijfde. David Willemsens werd weer kampioen bij de elites zonder contract.

Het was de bescheiden eliterenner zonder contract Sten Raeymaekers die de groep door de eerste bochten trok. In zijn spoor zat Tom Vannoppen op vinkenslag. Verder volgden Nys, Berden, Vanthourenhout, Wellens en Aernouts. Tom Vannoppen nam na enkele bochten resoluut de leiding. Het pak verbrokkelde meteen. Wanneer wereldkampioen Wellens in een drassige bocht al lopend aan de boom schudde kwam er vooraan een definitieve afscheiding. We kregen zes leiders met Wellens, Vannoppen, Nys, Berden, Vanthourenhout en Aernouts.

Nog in die eerste ronde deelde Tom Vannoppen de eerste serieuze prik onder de tenoren toe. Hij had plots een gaatje van zo'n veertien seconden. Het was nog vroeg in de wedstrijd, maar Vannoppen toonde zijn goede benen. Sven Nys moest het doen in de achtervolging. De andere tenoren namen niet over. Na een valpartij van Vannoppen werd zijn voorsprong gehalveerd. Enkele honderden meters verder reed Sven Nys uiteindelijk het gat dicht. In de achtergrond ging het toen al slecht met Peter Van Santvliet. Hij gaf er meteen de brui aan.

Vervolgens nam Sven Nys het heft in handen. Hij nam de koppositie en zag Bart Wellens lossen. Wellens werd snel ingehaald door Jacobs en Willemsens, de eerste elite zonder contact. Het ging niet goed met de wereldkampioen. Althans op dat moment niet.

In de derde ronde sloeg Sven Nys een eerste kloofje. Zijn twee Rabobank ploegmaats Aernouts en Vanthourenhout reageerden en kregen Berden en Vannoppen met zich mee. Ze kregen Nys echter niet te pakken. Was het spel dan al gespeeld? Wanneer Ben Berden de achtervolging inzette kwamen de achtervolgers erg dicht bij de leider. De laatste meters kon Ben niet alleen dichten en dus moest Vanthourenhout het doen. Die reed niet achter zijn ploegmaat, waardoor Sven Nys nog verder wegreed tot 25 seconden.

Sven Nys bouwde zijn voorsprong stelselmatig uit. Bij de vierde doortocht bedroeg zijn voorsprong al 42 seconden. Zonder pech of tegenslag was de winnaar voor halfweg koers al bekend. Achter hem was het echter spannender. Daar kwam Bart Wellens terug bij Vannoppen, Berden en Vanthourenhout. Ook Jacobs, Aernouts en Willemsens waren niet veraf.

Tussen de vijfde en de zevende ronde bleven de posities ongewijzigd. Nys soleerde indrukwekkend naar de overwinning met meer dan een minuut voorsprong op Wellens, Vannoppen, Berden en Vanthourenhout. In de zevende en voorlaatste ronde moest Sven Vanthourenhout plots lossen. Hij had af te rekenen met materiaalpech en moest al snel tevreden zijn met de vijfde plaats. Dat betekende dus dat de strijd om de overige podiumplaatsen ging tussen het drietal Wellens, Vannoppen en Berden.

Terwijl Sven Nys triomferend de laatste ronde aanvatte, bleef de strijd om de tweede en derde plaats erg spannend. Werd het een sprint of kon er nog iemand wegrijden? Wanneer Bart Wellens een kleine slipper maakte, ging Tom Vannoppen er in zijn karakteristieke stijl van door. Ben Berden klampte aan en dus waren de podiumplaatsen weg. Alleen de verdeling van zilver en brons lag nog niet vast. Dat duurde echter niet lang. Even verderop wist Vannoppen Berden er af te rijden en solo naar de tweede stek te rijden.

Sven Nys bouwde al in de laatste ronde een feestje. De Balenaar werd zoals verwacht, maar daarom niet minder verdiend, Belgisch kampioen bij de elites zonder contract. Na Gent en Wielsbeke werd Wachtebeke zijn derde titel bij de profs. Tom Vannoppen reed een sterk kampioenschap en pakte het zilver. Zijn provinciegenoot Ben Berden ging er met het brons van door. Bart Wellens kwam als vierde binnen, voor Sven Vanthourenhout.

Bij de elites zonder contract ging de zege al even verwacht naar David Willemsens. Hij kende nooit echt tegenstand. Van de Sompel, Rondelez, Baelen en Vandaele kwamen nooit in zijn buurt. Willemsens verlengde zijn titel dus en mocht op het podium met naast hem Rudy Van de Sompel en Björn Rondelez.

Tekst: Gilles Simonet
Foto’s: Hans Deveuster


Reacties

Sven Nys won al eerder het BK in Gent en in Wielsbeke. "Maar dit is zeker de mooiste van de drie. Als je met anderhalve minuut voorsprong kan winnen dan is het overduidelijk. Dan heb je de rest overklast. Dat heb ik vandaag gedaan." Nys was niet verast door de snelle start van Tom Vannoppen. "Hij heeft daar veel op kunnen oefenen in de Gazet van Antwerpen Trofee Veldrijden waar hij het tussenspurt klassement wil winnen. Ik wist echter dat ik er op elk moment naar toe kon rijden, wanneer hij een kleine kloof sloeg. Je mocht gewoon niet over je toeren gaan op dit parcours en dus reed ik er op mijn eigen tempo naar toe. Wanneer ik een eerste keer koelbloedig doortrok zag ik de rest afzien. Ze kwamen in zuurstofschuld en dan wist ik wel hoe laat het was." De kersverse Belgische kampioen reed weg en werkte zijn zoveelste solotocht van het seizoen af. "Als je alleen rijdt mag er al eens iets gebeuren. Een foutje is dan zo hersteld. Het moet ook meezitten natuurlijk. En vandaag zat alles mee. Ik ben erg blij. Ik heb een trui en ik sta op kop in meerdere klassementen. Dit is een buitengewoon seizoen dat sowieso al geslaagd is. Alles wat nu nog komt wordt de slagroom op een erg lekkere taart."

Tom Vannoppen startte sterk zoals gewoonlijk, maar wist zijn inspanning vol te houden en de zilvere medaille te pakken. "Dit doet erg veel plezier. Eindelijk had ik eens super benen in een kampioenschap van België." reageerde Vannoppen tevreden. "In de eerste ronde sloeg ik een kloofje, maar ik viel dom. Ik kreeg mijn schoenen niet vast geklikt en stak mijn voet dan in mijn voorwiel. De rest kwam terug en wanneer Sven dan demarreerde maakte ik weet een schuivertje. Ben Berden bracht ons weer erg dicht en toen het gat klein genoeg was om dicht te rijden, wou Vanthourenhout niet overnemen. Hij speelde de perfecte ploegmaat en stopte af. Daarna was het rijden voor de tweede plaats." Olijke Tom nam weer een blits start. "Ik had nochtans gezegd van niet te voortvarend te starten, maar ik had slappere tubes dan de rest. Dat was in mijn voordeel en sloeg daardoor een kloofje." Vannoppen ging er in de slotronde van door en rekende niet op zijn spurt. "Ik wist dat ik Wellens aan kon in de spurt, maar Ben Berden was een taaiere klant. Toen Wellens even haperde ging ik vol door. Gewoon om zeker te zijn van een podium plaats. Ben moest er uiteindelijk ook af en dat maakt het alleen maar mooier."

Ben Berden kreeg in Wachtebeke de bronzen medaille om zijn nek. "Tom Vannoppen ging door toen Wellens loste. Ik was toen zeker van een podiumplaats en dat was voor mij genoeg. Zilver of brons maakt op zich weinig verschil. Ik voelde me sterk en heb er voor gestreden. Ik heb aangevallen waar ik me goed voelde. Ik heb één keertje een kloofje geslagen. Jammer genoeg komt Nys terug met de rest in zijn wiel. Kwam hij alleen dan kon ik misschien aanklampen. Nu ja, ik ben altijd derde ā vierde. Misschien zal dat ook altijd zo blijven."

Sven Vanthourenhout reed heel erg lang in de achtervolgende groep die streed om de tweede plaats. In de voorlaatste ronde moest hij echter lossen. "Ik ben eigenlijk niet ontevreden. Ik heb een goede koers gereden. Er was één man super en die wint. De vier anderen waren aan mekaar gewaagd. Als je meestrijdt met de vijf besten van het land, dan moet je tevreden zijn. Ik had wel niet de benen van Aigle. Toen had ik overschot voor de finale, net hetgeen wat ik vandaag te kort kwam. Ik had iets mindere benen, maar ik mag niet klagen. Het is al heel mooi geweest. Ik was erg regelmatig en ik sta in de klassement bijna overal tweede. Alles wat er nu nog bij komt is extra gewonnen. Uiteraard is mijn volgende en laatste doel het WK." Vanthourenhout moest er in de voorlaatste ronde wel erg plots af. "Ja, ik had een wielbreuk en kon dus niet meer aanpikken. Pech."

Tekst: Gilles Simonet en Geoffrey Ketels


Deelnemers

Elite met contract

1. Ben Berden; 2. Davy Commeyne; 3. X; 4. Philippe Gilbert; 5. Wim Jacobs; 6. Sven Nys; 7. Christoph Roodhooft; 8. Wesley Van der Linden; 9. Tim Van Nuffel; 10. Peter Van Santvliet; 11. Tom Vannoppen; 12. Sven Vanthourenhout; 13. Jan Verstraeten; 14. Erwin Vervecken, 15. Bart Wellens; 16. Bart Aernouts

Elite zonder contract

21. Mario Baesens; 22. Patrick Bassez; 23. Nico Berckmans; 24. Dirk Bertels; 25. Guy Bertels; 26. Yoeri Beyens; 27. Kristof Boelens; 28. Steven Boelens; 29. Kevin Bossaerts; 30. Andy Catteceur; 31. Nico Clarysse; 32. Jochen Danckaers; 33. Nicky David; 34. Tom De Kort; 35. Freddy De Meester; 36. Kris De Nijs; 37. Gert De Vos; 38. Birger Donie; 39. Jaak Eeckhout; 40. Jan Geerts; 41. Stig Geerts; 42. Steve Gruwier; 43. Tony Heirbaut; 44. Ronny Housen; 45. David Laenen; 46. David Meys; 47. Erik Myngheer; 48. Johan Myngheer; 49. Jo Naert; 50. Stefan Nerinckx; 51. Ronny Poelvoorde; 52. Tom Pynaert; 53. Sten Raeymakers; 54. Björn Rondelez; 55. Eric Torfs; 56. Stefan Uytterhaegen; 57. Eddy Van Bouwel; 58. Rudi Van de Sompel; 59. Jorn Van der Veken; 60. Jan Van Donink; 61. Sven Van Eyndt; 62. Paul Van Loon; 63. Andrew Vancoillie; 64. Geert Vandaele; 65. Frederick Vandevivere; 66. Bert Vervecken; 67. David Willemsens; 68. Kris Wouters; 69. Pedro Baelen


Foto's


Het podium op het BK bij de elite met contract met Sven Nys tussen Tom Vannoppen en Ben Berden
Meer foto's


Het podium bij de elite zonder contract met David Willemsens tussen Rudy Van de Sompel en Björn Rondelez
Meer foto's


BK Wachtebeke
Elite

Verslag
Reacties
Deelnemers
Foto's

Uitslag BK Elite

1. Sven Nys
2. Tom Vannoppen
3. Ben Berden
4. Bart Wellens
5. Sven Vanthourenhout
6. Wim Jacobs
7. Bart Aernouts
8. David Willemsens
9. Tim Van Nuffel
10. Davy Commeyne
11. Rudy Van de Sompel
12. Björn Rondelez
13. Pedro Baelen
14. Geert Vandaele
15. David Meys
16. Philippe Gilbert